Zbudowany w 1070 roku, jest nisko sklepionym pokojem w podziemiach i najstarszą częścią opactwa. Znajdują się tam 2 ciężkie dębowe drzwi z XIV wieku i średniowieczna podłoga wyłożona kafelkami z XI wieku. Znajdziesz tu dużą zakrzywioną średniowieczną skrzynię, w której przechowywano szaty liturgiczne oraz inne z traktatami i zagranicznymi dokumentami.

Przestrzeń nad zachodnimi drzwiami była pusta od czasów średniowiecza. Później przestrzeń została wypełniona wapiennymi rzeźbami ofiar rasizmu, nazizmu i uprzedzeń religijnych, takich jak dr Martin Luther King i Wang Zhiming, i odsłonięta podczas nabożeństwa z udziałem królowej Elżbiety II w 1998 roku.

Opactwo Westminsterskie, które dziś widzisz, zawdzięcza swój wygląd królowi Henrykowi III, który uznał, że stary kościół z XI wieku nie jest wystarczająco okazały. W 1245 r. zburzył wschodni kraniec zamku Edwarda Wyznawcy i rozpoczął budowę nowego w dramatycznym anglo-francuskim stylu gotyckim. Jego cel? Majestatyczne ostateczne miejsce spoczynku, poświęcone samemu Edwardowi. Chociaż budowa rozpoczęła się za panowania Henryka, to dopiero za panowania Ryszarda II powstał kompletny projekt.

Za gotycką przebudową opactwa stali murarze Robert z Beverly, Jan z Gloucester i Henryk z Reyns. Zainspirowani francuskimi katedrami, takimi jak Amiens i Chartres, dodali uderzające elementy, takie jak absyda z promieniście rozchodzącymi się kaplicami, żebrowane sklepienia, spiczaste łuki i rozety. Ale to nie wszystkie francuskie akcenty, przyjrzyj się uważnie, a zauważysz także angielskie akcenty, takie jak pojedyncza nawa i wyjątkowo długa nawa z wyróżniającymi się transeptami.

Opactwo Westminsterskie może poszczycić się najwyższym gotyckim sklepieniem w Anglii, które jest jeszcze wyższe dzięki wąskim nawom. Jego projekt opierał się na precyzyjnych proporcjach geometrycznych zapożyczonych z Europy kontynentalnej. Szeroka otwarta przestrzeń między kwirem a ołtarzem głównym została zbudowana jako wielka scena dla koronacji. Spójrz w górę i dookoła, aby dostrzec olśniewające rubinowe i szafirowe witraże, obramowane wzorami królewskich tarcz heraldycznych.