London Tickets

Odkryj historię koronacji w Opactwie Westminsterskim | Kluczowe informacje na temat ceremonii królewskich

Od 1066 r. w Opactwie Westminsterskim koronowano każdego angielskiego i brytyjskiego monarchę. Przesiąknięte symboliką ceremonie łączą święte namaszczenie, starożytne regalia i historyczne przysięgi, cementując rolę opactwa jako serca królewskiej tradycji i tożsamości narodowej.

Ceremonia koronacji

westminster abbey coronations
  • Święte namaszczenie: Najbardziej duchowy akt, w którym święty olej jest nakładany na monarchę, symbolizując boskie błogosławieństwo i święty autorytet władzy królewskiej.
  • Królewska przysięga: Monarcha składa przysięgę, że będzie stał na straży sprawiedliwości, chronił kościół i wiernie rządził w służbie ludziom.
  • Najważniejszy moment: Arcybiskup Canterbury nakłada koronę na głowę monarchy, formalnie potwierdzając jego autorytet i rolę suwerena.
  • Wejście procesyjne: Monarcha wkracza do Opactwa Westminsterskiego w wielkiej procesji, w towarzystwie duchowieństwa, urzędników, regaliów i symbolicznych pokazów władzy królewskiej.
  • Muzyka koronacyjna: Specjalnie skomponowane utwory, takie jak Zadok the Priest Haendla, zapewniają potężne tło muzyczne, które podnosi rangę ceremonii.
  • Uroczystości gminne: Po koronacji hymny i aklamacje rozbrzmiewają w opactwie, jednocząc kongregację i kraj we wspólnym uznaniu monarchii.
Historia Opactwa Westminsterskiego

Najważniejsze regalia związane z koronacją w Opactwie Westminsterskim

Fotel koronacyjny

Zamówione przez Edwarda I w 1296 roku krzesło koronacyjne posadziło prawie każdego angielskiego i brytyjskiego monarchę. Został zbudowany, aby pomieścić Kamień Scone, co czyni go najtrwalszym symbolem królewskiej sukcesji w Wielkiej Brytanii.

Kamień ze Scone

Nazywany również Kamieniem Przeznaczenia, ten starożytny relikt reprezentuje szkocką monarchię i jedność. Przejęty przez Edwarda I, został umieszczony pod krzesłem koronacyjnym, łącząc angielskie i szkockie tradycje podczas koronacji. Został on zwrócony Szkocji w 1996 roku.

Cesarska korona państwowa

Używana na zakończenie koronacji, korona ta jest wysadzana prawie 3000 kamieni szlachetnych, w tym diamentem Cullinan II. Reprezentuje władzę suwerena, a jego błyszczące klejnoty odzwierciedlają siłę i ciągłość brytyjskiej monarchii.

Łyżka koronacyjna

Zaskakująco skromna, ta średniowieczna srebrna łyżka jest używana do namaszczania olejem, co czyni ją jednym z najświętszych elementów regaliów. Jego prostota kontrastuje ze wspaniałością innych przedmiotów, ale podkreśla głębokie duchowe podstawy ceremonii.

Kula i berła

Te regalia reprezentują chrześcijańską królewskość i władzę królewską. Kula symbolizuje globalną odpowiedzialność pod rządami Boga, podczas gdy berła uosabiają władzę doczesną i duchową, wręczane monarchom podczas ceremonii w celu wzmocnienia ich odpowiedzialności za rządzenie.

Pamiętne koronacje w historii

Westminster Abbey facade with clock tower and surrounding buildings, London.
Ornate choir stalls with golden detailing at Westminster Abbey, London.
Stained glass windows and vaulted ceiling in Westminster Abbey's Chapter House, London.
People gathered outside Westminster Abbey, London, admiring its Gothic architecture.
Westminster Abbey facade with bell towers under a clear blue sky.
Westminster Abbey facade with intricate Gothic architecture and rose window in London.
Union Jack flags hanging in a London street for coronation day celebration.
1/7

Wilhelm Zdobywca, 1066 r.

Pierwsza koronacja w Opactwie Westminsterskim, naznaczona napięciem i przemocą, ustanowiła Opactwo kościołem koronacyjnym. Podkreślono również znaczenie legitymacji królewskiej w królestwie ukształtowanym przez podbój i kwestionowaną władzę.

Elżbieta I, 1559 r.

Koronacja Elżbiety I symbolizowała stabilność po zawirowaniach pod rządami Marii I. Był to mistrzowski pokaz widowiskowości, który łączył tradycję z nową tożsamością protestancką, wzmacniając jej rolę jako najważniejszego monarchy Anglii przez prawie pół wieku.

Karol II, 1661 r.

Koronacja Karola II, znanego jako "Wesoły Monarcha", przywróciła monarchię po wojnie domowej i rządach Cromwella. Wyszukana ceremonia potwierdziła królewski autorytet i odzwierciedlała powrót do wielkości po latach politycznych wstrząsów.

Królowa Wiktoria, 1838 r.

Koronacja Wiktorii w wieku zaledwie 18 lat rozpoczęła panowanie, które zdefiniowało epokę. Choć zdarzały się wpadki organizacyjne, jej ceremonia symbolizowała młodzieńczą obietnicę, odnowę narodową i monarchię dostosowującą się do rosnącego wpływu rządów konstytucyjnych.

Edward VII, 1902 r.

Opóźniona przez chorobę koronacja Edwarda VII wprowadziła nowe elementy ceremonialne i odzwierciedlała globalną rolę Wielkiej Brytanii u szczytu imperium. Wydarzenie pokazało imperialną siłę, zaznaczając przejście od epoki wiktoriańskiej do nowoczesnej monarchii.

Elżbieta II, 1953 r.

Pierwsza transmitowana przez telewizję koronacja Elżbiety II dotarła do milionów ludzi na całym świecie. Podkreśliła ona nowoczesność w ramach tradycji, jednocząc globalną publiczność we wspólnym momencie i mocno osadzając koronacje w Opactwie Westminsterskim w pamięci kulturowej XX wieku.

Karol III, 2023 r.

Ostatnia koronacja w Opactwie Westminsterskim połączyła starożytną tradycję ze współczesnymi wartościami. Podkreślono służbę, inkluzywność i odpowiedzialność za środowisko, zachowując jednocześnie wspaniałość historycznych ceremonii, spektakl pokazujący, jak koronacje dostosowują się do współczesnych oczekiwań i tożsamości narodowej.

Często zadawane pytania dotyczące koronacji w Opactwie Westminsterskim

Jego centralna lokalizacja, królewskie powiązania i święty status od czasów Edwarda Wyznawcy ustanowiły go tradycyjnym kościołem koronacyjnym.