Krótka historia Tate Britain

Tate Britain została otwarta 21 lipca 1897 roku jako Narodowa Galeria Sztuki Brytyjskiej, założona w celu prezentowania brytyjskiego malarstwa i rzeźby z przeszłości i teraźniejszości narodu. Jego powstanie było możliwe dzięki filantropii kupca cukrowego Sir Henry'ego Tate'a, który sfinansował budynek i przekazał znaczną część wczesnej kolekcji.

Galeria stała się powszechnie znana jako Tate Gallery, nazwa oficjalnie przyjęta w 1932 roku. W XX wieku kolekcja powiększyła się, w tym o Galerię Clore w 1987 roku, aby pomieścić Turner Bequest dzieł J.M.W. Turnera.

W marcu 2000 r. lokalizacja Millbank została przemianowana na Tate Britain, gdy dzieła sztuki współczesnej zostały przeniesione do nowo otwartej Tate Modern, co pozwoliło galerii skupić się wyłącznie na sztuce brytyjskiej od 1500 roku do dziś. Dziś Tate Britain pozostaje jedną z najważniejszych brytyjskich instytucji artystycznych, prowadząc odwiedzających przez stulecia brytyjskich osiągnięć artystycznych.

Kto zbudował Tate Britain?

Oryginalny budynek Tate Britain został zaprojektowany przez architekta Sidneya R. J. Smitha, wybranego przez Sir Henry'ego Tate'a do stworzenia neoklasycystycznej galerii z dużym portykiem i kopułą. Budowa rozpoczęła się w 1893 roku przez firmę Higgs and Hill, a galeria została otwarta w 1897 roku. Smith był znany ze swoich klasycznych projektów i wcześniej pracował nad kilkoma bibliotekami finansowanymi przez Tate.

Z biegiem czasu budynek został rozbudowany i dostosowany, w szczególności poprzez dodanie Clore Gallery w 1987 roku, zaprojektowanej przez architekta Sir Jamesa Stirlinga, aby pomieścić Turner Bequest dzieł J.M.W. Turnera. Późniejsze renowacje i remonty zostały przeprowadzone przez architektów, w tym Caruso St John, którzy pomogli unowocześnić wrażenia odwiedzających, zachowując jednocześnie historyczny charakter budynku.

Architektura Tate Britain

Tate Britain jest uderzającym przykładem wiktoriańskiej architektury, opisanej przez architekta Sidneya R. J. Smitha jako "Free Classic", łączącej inspirowane greką elementy dekoracyjne z neoklasycznymi zasadami. Zbudowana w 1897 roku z kamienia portlandzkiego galeria posiada okazały portyk, korynckie kolumny i centralną kopułę, starannie zaprojektowaną, aby pomieścić rosnącą kolekcję sztuki brytyjskiej, z przestronnymi galeriami i wysokimi sufitami.

Z biegiem lat Tate Britain zostało rozbudowane i zmodernizowane, zachowując jednocześnie swój historyczny charakter. Dodanie Galerii Clore i renowacje przeprowadzone przez architektów takich jak John Miller i Caruso St John poprawiły wrażenia odwiedzających, dostępność i przestrzenie galerii, tworząc harmonijną równowagę między historyczną elegancją a nowoczesną funkcjonalnością.