Najlepiej sprawdzi się pierwszy termin w czwartek, piątek albo poniedziałek. Zazwyczaj dotrzesz do kaplicy, zanim największe grupy z autokarów zaczną schodzić z apartamentów. W późniejszych godzinach porannych i w sobotę jest tu wyraźnie tłoczniej, więc nie zostawiaj tego na koniec napiętego popołudniowego harmonogramu.

Zaplanuj co najmniej 20–30 minut. Dzięki temu masz czas, żeby podziwiać sklepienie, przyjrzeć się ławkom Zakonu Podwiązki i znaleźć królewską kaplicę pamięci, nie przechodząc przez nią na wprost. Jeśli się spieszysz, kaplica sprawia wrażenie jednego pomieszczenia, a nie kilku warstw historii.

Jeśli masz tylko 10 minut, skup się na trzech rzeczach: sklepieniu w kształcie wachlarza nad prezbiterium, ławkach Orderu Podwiązki wzdłuż chóru oraz kaplicy ku czci króla Jerzego VI. Te szczegóły wyjaśniają zarówno architekturę kaplicy, jak i jej królewską rolę.

Większość zwiedzających ogląda tylko grobowce i nie zwraca uwagi na elementy stolarki, herby i rzeźby kamienne znajdujące się powyżej poziomu wzroku. Jak tylko wejdziesz, spójrz w górę. Nie zakładaj też, że w niedzielę można zwiedzać; jeśli wybierzesz się tam tego dnia, to przychodzisz na nabożeństwo, a nie na wycieczkę.

Gdy wejdziesz do głównej części kaplicy, spójrz w stronę chóru, a potem w górę. Kamienny sufit z sklepieniem wachlarzowym to tutaj najwyraźniejszy przykład późnośredniowiecznego kunsztu rzemieślniczego, który sprawia, że całe pomieszczenie przestaje być tylko miejscem upamiętniającym, a staje się prawdziwym cudem architektury.

Po obu stronach prezbiterium zwróć uwagę na rzeźbione drewniane ławki, nad którymi wiszą sztandary, herby i hełmy Zakonu Podwiązki. To nie są tylko ozdobne dodatki. Widać na nich, że kaplica wciąż stanowi serce jednego z najstarszych brytyjskich zakonów ceremonialnych.

Po północnej stronie prezbiterium znajdziesz mniejszą kaplicę pamiątkową, w której znajduje się kamień nagrobny poświęcony królowej Elżbiecie II, księciu Filipowi, królowi Jerzemu VI oraz królowej Elżbiecie, królowej-matce. Wielu zwiedzających mija to miejsce zbyt szybko, bo budowla ta jest raczej skromna, a nie imponująca.