Poznaj urzekającą podróż londyńskiego zoo w czasie, od jego pionierskich początków w 1828 roku po innowacyjne transformacje i kultowe eksponaty, które ukształtowały sposób, w jaki postrzegamy i chronimy dziką przyrodę.
1828: W 1828 r. ZSL London Zoo, pierwsze na świecie naukowe zoo, zostało otwarte wyłącznie dla pracowników Zoological Society of London w celu prowadzenia badań.
1847: Ograniczenia finansowe doprowadziły do publicznego otwarcia londyńskiego zoo bez wymogu posiadania nakazu Fellow, ale wstęp w niedziele nie był dozwolony.
1853: W londyńskim zoo powstało pierwsze na świecie publiczne akwarium o nazwie "wodne wiwarium".
1926: ZSL nabył ziemię pod swoje siostrzane zoo, Whipsnade, w pobliżu Dunstable, priorytetowo traktując obserwację zwierząt w naturalnym otoczeniu, stając się największym zoo w Wielkiej Brytanii.
1991 - 1992: Problemy finansowe prawie doprowadziły do trwałego zamknięcia londyńskiego zoo, ale darowizny, w tym milion funtów od emira Kuwejtu, zapobiegły jego zamknięciu.
1994: Otwarto zoo dla dzieci Ambika Paul, nazwane tak dla upamiętnienia młodej hinduskiej dziewczyny, której rodzina przekazała znaczną darowiznę na rzecz zoo.
2022: Historyczna woliera Snowdon w londyńskim zoo przeszła transformację i została ponownie otwarta jako Monkey Valley.
Zoological Society of London (ZSL) zostało założone w 1826 roku przez Sir Stamforda Rafflesa i Sir Humphry'ego Davy'ego. Londyńskie Zoo otworzyło swoje podwoje w 1828 roku, dostępne wyłącznie dla członków Towarzystwa. W 1847 r. presja finansowa spowodowała zmianę, umożliwiając publiczny dostęp.
W 1853 roku w londyńskim zoo powstało pierwsze na świecie publiczne akwarium. Pod kierownictwem Henry'ego Petty-Fitzmaurice'a zbudowano pomieszczenia dla zwierząt. Zoo otrzymało królewski statut w 1829 roku, co stanowiło o jego znaczeniu. Dążenie do innowacji doprowadziło do powstania nowych projektów i otwartych przestrzeni dla zwierząt za kadencji Petera Chalmersa Mitchella.
W 1926 r. nabycie Hall Farm położyło podwaliny pod pierwszy na świecie otwarty park zoologiczny, Whipsnade Wild Animal Park. Evelyn Cheesman została pierwszą kobietą-kuratorem w 1920 roku. Dom Goryli, zbudowany w latach 1932-33 i zaprojektowany przez Bertholda Lubetkina, wraz z Okrągłym Domem i Basenem Pingwinów jest symbolem eksperymentalnej fazy zoo, wpisanym na listę I stopnia.
Londyńskie zoo odegrało znaczącą rolę podczas II wojny światowej, zapewniając bezpieczeństwo jako schrony przeciwlotnicze. Wschodni tunel, wśród różnych obszarów, oferował schronienie pracownikom i mieszkańcom podczas bombardowań. Po sygnale "wszystko jasne" strażnicy zoo skrupulatnie sprawdzili teren, aby upewnić się, że żadne zwierzęta nie uciekły, zanim pozwolili ludziom opuścić obiekt.
Międzynarodowa współpraca rozpoczęła się w latach 60. wraz z wypożyczeniem oryksa arabskiego do zoo w Phoenix. Kolekcja zoo powiększyła się, uczestnicząc w programach hodowlanych dla wielu gatunków. W latach osiemdziesiątych pojawiły się wyzwania finansowe, które niemal doprowadziły do zamknięcia instytucji, ale wsparcie publiczne ożywiło ją.
Londyńskie zoo borykało się z trudnościami podczas pandemii COVID-19, co doprowadziło do jego tymczasowego zamknięcia. W 2022 roku historyczna Snowdon Aviary została przekształcona w Monkey Valley, a Reptile House został przekształcony w Blackburn Pavilion w 2008 roku. Prezentacja zaangażowania zoo w adaptację i zmiany.
Pierwszy oficjalny architekt, Decimus Burton, ukształtował początkowy układ londyńskiego zoo w 1828 roku, pozostawiając trwały ślad w postaci Wieży Zegarowej i Domu Żyraf.
Klatka Kruków, zainstalowana w 1829 roku, jest świadectwem ozdobnego żelaza.
Wschodnia woliera, ukończona w 1863 roku, prezentuje stalową ramę z obręczą.
Sir Peter Chalmers Mitchell i John James Joass stworzyli w 1914 roku tarasy Mappin, odzwierciedlające górskie krajobrazy dla dzikiej przyrody.
Round House i Penguin Pool, zaprojektowane przez Berthold Lubetkin's Tecton Architectural Group, prezentują modernistyczną doskonałość.
Woliera Snowdon, zbudowana w 1964 r., była pionierem w dziedzinie podpór aluminiowych i napinanych.
Pawilon Casson, zaprojektowany przez Sir Hugh Cassona i Neville'a Condera, naśladuje stado słoni przy wodopoju.
Dzięki dwóm obiektom klasy I i ośmiu obiektom klasy II, zespół architektoniczny londyńskiego zoo pozostaje integralną częścią jego bogatej historii.
Londyńskie zoo jest świadectwem zarówno historii na żywo, jak i współczesnej ochrony przyrody. Z historią sięgającą 1826 roku, nie tylko pielęgnuje różnorodne gatunki, ale także konserwuje architektoniczne perełki, które odzwierciedlają innowacje architektoniczne na przestrzeni wieków.
Jako jeden z najstarszych ogrodów zoologicznych na świecie, oferuje unikalny wgląd w ewolucję praktyk zoologicznych. Poza urzekającymi eksponatami zwierząt, budynki zoo wpisane na listę zabytków klasy I i II stanowią żywe dziedzictwo, wzbogacając krajobraz kulturowy miasta. Londyńskie zoo to nie tylko miejsce, w którym możesz podziwiać niezwykłe dzikie zwierzęta; to podróż w czasie, celebracja wysiłków na rzecz ochrony przyrody i integralna część tożsamości miasta.
Bilety wstępu do londyńskiego zoo
Combo (Save 16%): Bilety do londyńskiego zoo + rejs po Tamizie
Zestaw biletów: Londyńskie Zoo + Bilety do Muzeum Figur Woskowych w Londynie
Headout London Pass: Zaoszczędź do 40% na wszystkich najlepszych atrakcjach
Zestaw biletów: London Zoo + bilety do London Eye
Londyńskie zoo ma głębokie znaczenie historyczne jako jeden z najstarszych ogrodów zoologicznych na świecie, założony w 1828 roku, pokazujący ewolucję praktyk zoologicznych i innowacji architektonicznych na przestrzeni lat.
Londyńskie zoo zostało oficjalnie założone w 1828 roku.
Londyńskie zoo zostało założone w 1826 roku i otworzyło swoje podwoje w 1828 roku, a jego budowa i przygotowanie do oficjalnego otwarcia zajęły około 2 lat.
Londyńskie zoo powstało na początku XVIII wieku w kontekście rosnącej ciekawości naukowej i eksploracji dzikich zwierząt i świata przyrody.
W 1826 roku Towarzystwo zabezpieczyło dzierżawę w Regent's Park i zatrudniło architekta Decimusa Burtona do zaprojektowania ogrodów i pomieszczeń dla zwierząt.
Londyńskie zoo odzwierciedla ewolucję zarówno praktyk zoologicznych, jak i trendów architektonicznych, a jego kultowe struktury, takie jak basen dla pingwinów, stały się symbolami modernistycznego designu, łącząc innowacje artystyczne z ochroną zoologiczną.
Jednym z mniej znanych faktów jest to, że czarny niedźwiedź z londyńskiego zoo, Winnipeg, zainspirował stworzenie ukochanej postaci Kubusia Puchatka przez A.A. Milne, pozostawiając trwały ślad zarówno w historii zoo, jak i w literaturze dla dzieci.