Tien interessante weetjes over Kensington Palace in Londen

Voordat de koninklijke familie er introk, was Kensington Palace Nottingham House, een relatief bescheiden herenhuis uit de Jacobijnse tijd. Willem III en Maria II kochten het in 1689 en vroegen Sir Christopher Wren vervolgens om het uit te breiden tot een volwaardige koninklijke residentie. Het paleis dat bezoekers vandaag de dag zien, staat nog steeds op de fundering van dat vroegere landhuis. Die verandering heeft de status ervan voorgoed veranderd.

Willem III koos Kensington niet alleen vanwege de pracht en praal. Omdat hij aan astma leed, wilde hij een plek met schonere lucht dan de rook en vochtigheid rond Whitehall, dus verhuisde het koninklijk hof naar het westen. Het was eerder een gezondheidsbeslissing dan een ceremoniële keuze die ertoe leidde dat een van de bekendste paleizen van de Londense monarchie werd gebouwd.

Koningin Victoria werd in 1819 geboren in Kensington Palace en bracht daar haar jeugd door onder het strenge ‘Kensington-systeem’, dat door haar moeder en adviseurs was bedacht. In juni 1837 hoorde ze in het paleis ook dat ze koningin was geworden. Er zijn maar weinig koninklijke gebouwen die zo nauw verbonden zijn met de vormingsjaren van één vorst.

Kensington is niet zomaar een museumstuk; het is nog steeds een in gebruik zijnde koninklijke residentie met privévertrekken die door leden van de koninklijke familie worden gebruikt. Daarom zijn alleen bepaalde staatsiezalen en tentoonstellingsruimtes toegankelijk voor het publiek. Het resultaat is een bezoek dat meer een huiselijke sfeer heeft dan die van volledig ceremoniële paleizen.

Een van de meest indrukwekkende ruimtes van het paleis is de Koningstrap, die is versierd met een grote muurschildering van de kunstenaar William Kent. In plaats van een keurig allegorisch tafereel te schilderen, vulde Kent het met hovelingen, bedienden en meelopers uit de kring van George I. Hij heeft er zelfs een zelfportret bij gezet, waarmee hij zichzelf op subtiele wijze een plekje in de paleisgemeenschap op de muur heeft gegeven.

De rijkelijk versierde Cupola Room is meer dan alleen een architectonisch pronkstuk. Koningin Victoria werd daar in 1819 gedoopt, waardoor de kamer al vanaf het allereerste begin van haar leven een directe band heeft met een van de meest invloedrijke Britse vorsten. Het sierlijke plafond en het houtsnijwerk waren bedoeld voor plechtige gelegenheden, en die sfeer is er nog steeds voelbaar.

Achter al die pracht en praal was Kensington Palace ook getuige van persoonlijk verdriet. Koningin Mary II stierf daar in 1694 nadat ze de pokken had opgelopen, waardoor de rustigere staatsappartementen van de koningin verbonden zijn met een van de meest tragische gebeurtenissen aan het hof. Het herinnert ons eraan dat deze kamers geen decorstukken waren; het waren bewoonde ruimtes die gevormd waren door ziekte, verdriet en het gezinsleven.

De Sunken Garden is aangelegd in het begin van de 20e eeuw, maar de hedendaagse betekenis ervan is onlosmakelijk verbonden met prinses Diana. In 2021 onthulden prinsen William en Harry daar een standbeeld van hun moeder, op de dag dat ze 60 jaar zou zijn geworden. Door die toevoeging werd de tuin zowel een tuinbouwkundig monument als een herdenkingsplaats.

In de loop der jaren is Kensington Palace nauw verbonden geraakt met tentoonstellingen over koninklijke mode en met stukken uit de Koninklijke Ceremoniële Kledingcollectie. Door die focus onderscheidt het zich van paleizen die vooral gericht zijn op meubilair of militaire spektakels. Kleding, sieraden en persoonlijke accessoires geven een beeld van status, smaak en persoonlijkheid op een manier die portretten alleen zelden kunnen.

Kensington Palace stond ooit op een terrein dat dienst deed als koninklijke privétuinen, maar tegenwoordig is Kensington Gardens een openbaar park dat niet meer weg te denken is uit het dagelijkse leven in Londen. Die verandering verandert de hele sfeer van een bezoek. Je kunt van staatsappartementen en koninklijke geschiedenis naar brede paden, vijvers en bloembedden lopen zonder dat je je ooit afgesloten voelt van de stad.

Niet van toepassing