Dziesięć ciekawostek o Pałacu Kensington w Londynie

Zanim wprowadziła się tu rodzina królewska, Pałac Kensington był znany jako Nottingham House – dość skromną rezydencję w stylu jakobińskim. W 1689 roku Wilhelm III i Maria II nabyli tę posiadłość, a następnie poprosili sir Christophera Wrena o jej rozbudowę, aby stała się prawdziwą rezydencją królewską. Dzisiejszy pałac, który znają odwiedzający, wciąż stoi na fundamentach dawnej rezydencji wiejskiej. Ta przemiana na zawsze zmieniła jego status.

Wilhelm III nie wybrał Kensington tylko ze względu na uroczystą oprawę. Ponieważ cierpiał na astmę, szukał miejsca, gdzie powietrze byłoby czystsze niż zadymione i wilgotne okolice Whitehall, więc dwór królewski przeniósł się na zachód. To raczej względy zdrowotne, a nie ceremonialne, przyczyniły się do powstania jednego z najbardziej znanych londyńskich pałaców królewskich.

Królowa Wiktoria urodziła się w Pałacu Kensington w 1819 roku i spędziła tam dzieciństwo w ramach restrykcyjnego „systemu Kensington”, opracowanego przez jej matkę i doradców. W czerwcu 1837 roku dowiedziała się też w pałacu, że została królową. Niewiele budynków królewskich jest tak ściśle związanych z okresem dorastania jednego monarchy.

Kensington to nie tylko zabytkowy obiekt; nadal jest to czynna rezydencja królewska, w której członkowie rodziny królewskiej korzystają z prywatnych apartamentów. Dlatego dla zwiedzających otwarte są tylko wybrane sale reprezentacyjne i przestrzenie wystawowe. W rezultacie zwiedzanie tego miejsca sprawia wrażenie bardziej domowego niż w przypadku typowo reprezentacyjnych pałaców.

Jednym z najbardziej efektownych miejsc w pałacu są Schody Królewskie, pokryte ogromnym malowidłem ściennym autorstwa Williama Kenta. Zamiast stworzyć uporządkowaną alegorię, Kent wypełnił obraz dworzanami, służbą i przybocznymi z otoczenia Jerzego I. Umieścił tam nawet swój autoportret, dyskretnie wkomponowując się w pałacowe towarzystwo na ścianie.

Bogato zdobiona Sala Kopułowa to coś więcej niż tylko architektoniczna perełka. Królowa Wiktoria została tam ochrzczona w 1819 roku, co sprawia, że pomieszczenie to od samego początku jej życia ma bezpośredni związek z jedną z najważniejszych brytyjskich monarchów. Jego bogato zdobiony sufit i rzeźby powstały z myślą o uroczystościach i do dziś emanuje tą atmosferą.

Za tą wspaniałością Pałac Kensington skrywał również prywatny smutek. Królowa Maria II zmarła tam w 1694 roku po zachorowaniu na ospę, co wiąże te spokojniejsze apartamenty królowej z jednym z najbardziej tragicznych wydarzeń w historii dworu. To przypomina, że te pokoje nie były scenografią; były to prawdziwe mieszkania, w których życie kształtowały choroba, żałoba i życie rodzinne.

Ogród Sunken powstał na początku XX wieku, ale jego współczesna sława wiąże się z księżną Dianą. W 2021 roku książęta William i Harry odsłonili tam pomnik swojej mamy w dniu, w którym obchodziłaby swoje 60. urodziny. Dzięki temu ogrodu stał się zarówno ogrodniczym punktem orientacyjnym, jak i miejscem pamięci.

Z biegiem lat Pałac Kensington stał się miejscem ściśle kojarzonym z wystawami poświęconymi modzie królewskiej oraz ekspozycjami z Królewskiej Kolekcji Strój Ceremonialnych. To właśnie ta koncepcja odróżnia go od pałaców, w których główny nacisk kładzie się głównie na wyposażenie lub widowiska wojskowe. Ubrania, biżuteria i dodatki osobiste pokazują pozycję społeczną, gust i osobowość w sposób, w jaki same portrety rzadko są w stanie to oddać.

Pałac Kensington stał niegdyś na terenie, który służył jako prywatne ogrody królewskie, jednak obecnie Kensington Gardens to park publiczny, który stał się nieodłączną częścią codziennego życia Londynu. Ta zmiana całkowicie zmienia atmosferę wizyty. Możesz przejść od apartamentów reprezentacyjnych i historii królewskiej do szerokich alejek, stawów i klombów, nie tracąc przy tym poczucia bliskości miasta.

Nie dotyczy