Technisch gezien is het een combinatiebrug: het centrale hefgedeelte is een basculebrug, terwijl de twee zijoverspanningen die de oever met de torens verbinden hangbruggen zijn.

Tower Bridge is vernoemd naar de nabijheid van het fort Tower of London, waarvan de neogotische architectuur is ontworpen als aanvulling.

De bouw begon in 1886 en werd voltooid in 1894, wat 8 jaar duurde. Het was een buitengewoon staaltje victoriaans ingenieurswerk, ontworpen door architect Sir Horace Jones en civiel ingenieur Sir John Wolfe-Barry.

Voor het geraamte van de brug is meer dan 11.000 ton staal gebruikt. Deze structuur is bedekt met decoratieve bekleding van Cornish graniet en Portland steen om het zijn historische uitstraling te geven.

Het is een basculebrug, wat betekent dat de twee weghelften omhoog draaien als een wip. Het mechanisme, dat oorspronkelijk op stoom werkte, maakt nu gebruik van een efficiënt elektrohydraulisch systeem om de bladeren in ongeveer 60 seconden op te tillen.

Nee, het zijn twee aparte bruggen die ongeveer 1 km uit elkaar liggen. Tower Bridge is de visueel opvallende brug met de twee torens, terwijl London Bridge, die stroomopwaarts ligt, eenvoudiger en veel ouder is.

Toen de brug voor het eerst werd geopend, was hij dof, "helder chocolade" bruin geschilderd. Het beroemde rood-wit-blauwe kleurenschema werd veel later toegepast, in 1977, om het Zilveren Jubileum van de Koningin te vieren.

Bezoekers hebben toegang tot de loopbruggen op hoog niveau voor een panoramisch uitzicht over de stad (inclusief de beroemde Glazen Vloer) en kunnen de historische Victoriaanse machinekamers verkennen, waar het originele stoomkrachtsysteem is ondergebracht.