De bouw en architectuur van Warwick Castle
Warwick Castle ligt op een zandstenen klif boven de rivier de Avon. Door de erosie van de rivier is hier een natuurlijke klif ontstaan die, samen met de rots zelf, deel uitmaakte van de oorspronkelijke verdedigingswerken van het kasteel. Wat begon als een aarden heuvel en een houten palissade, werd in de 12e eeuw met stenen herbouwd, en de oorspronkelijke Normandische heuvel, ook wel de ‘motte’ genoemd, staat er nog steeds als het oudste zichtbare onderdeel van het terrein.
De meest herkenbare architectuur van het kasteel stamt uit de 14e eeuw: de Caesar-toren en de Guy-toren, met op elke verdieping een interieur met stenen gewelven. Beide torens hebben machicoulis, dat zijn uitstekende stenen galerijen met openingen in de vloer waardoor verdedigers voorwerpen op de aanvallers beneden konden laten vallen. Het aangrenzende poortgebouw kreeg twee ophaalbruggen, een poort en valhekken (zware traliewerkbarrières die naar beneden konden worden gelaten om de toegang te blokkeren), samen met moordgaten, kleine openingen die werden gebruikt om iedereen aan te vallen die vastzat in de toegangsgang.
Het kasteelterrein werd later heringericht door landschapsarchitect Capability Brown, waardoor het fort een meer natuurlijke, parkachtige uitstraling kreeg. Nadat een ernstige brand de Grote Zaal in 1871 volledig had verwoest, leidde architect Anthony Salvin de wederopbouw, waarbij de zaal weer in zijn historische staat werd hersteld. Al deze lagen – de middeleeuwse verdedigingswerken, de Georgische landschapsarchitectuur en de Victoriaanse restauratie – zie je als je vandaag door het kasteel loopt.