Is de London Zoo een bezoek waard?

De London Zoo voelt minder aan als een traditionele dierentuin en meer als een reeks natuurwerelden, verscholen in het hart van Regent’s Park. Het ene moment kijk je naar Aziatische leeuwen die lekker in de zon liggen te zonnen, het volgende moment loop je door een regenwoud vol vrij rondvliegende vogels of sta je oog in oog met westelijke laaglandgorilla’s. De sfeer is levendig en gezinsvriendelijk, maar er zijn ook genoeg rustigere hoekjes waar je even tot rust kunt komen en het gedrag van de dieren van dichtbij kunt observeren.

Het werd in 1828 opgericht door de Zoological Society of London en was oorspronkelijk bedoeld als wetenschappelijke collectie om het onderzoek naar dieren te bevorderen. In de loop der tijd is het uitgegroeid tot een van ’s werelds toonaangevende dierentuinen die zich richten op natuurbehoud, waarbij onderzoek, educatie en publieke betrokkenheid worden gecombineerd.

Het emotionele hoogtepunt zit hem in het zien van diersoorten die je misschien alleen uit documentaires kent, en het krijgen van meer begrip voor de uitdagingen waarmee ze in het wild te maken hebben. De meeste bezoekers gaan weg met het gevoel dat ze zich meer verbonden voelen met de natuur dan toen ze aankwamen.

Sla dit dan over als je minder dan 2 uur de tijd hebt of liever naar musea, galeries en binnenattracties gaat dan naar grote buitenactiviteiten waarbij je veel moet lopen.

Wat is er te zien in de London Zoo?

Asiatic lion resting on grass with greenery in the background.
1/11

Land van de leeuwen

De meest theatrale leefomgeving van de London Zoo, gebouwd om de straten van een Gujarati-dorp aan de rand van het Gir-woud in India na te bootsen. Loop over de verhoogde paden die recht boven het verblijf van de Aziatische leeuw lopen en kijk neer op een van de zeldzaamste grote katachtigen ter wereld — er leven nog maar minder dan 700 in het wild. De meeste bezoekers brengen hier meer tijd door dan waar dan ook in de dierentuin, dus trek hier minstens 20 minuten voor uit.

Tijgergebied

Door de glazen wanden van vloer tot plafond sta je bijna neus aan neus met Sumatraanse tijgers in een verblijf dat is beplant met authentieke Indonesische vegetatie. De huidige bewoners van de dierentuin — het mannetje Asim, het vrouwtje Gaysha en hun twee welpjes Zac en Crispin — zijn ’s ochtends het actiefst, dus het is de moeite waard om hier als een van je eerste stops te gaan kijken.

Gorilla Koninkrijk

Een gezin van zeven westelijke laaglandgorilla’s woont op een eiland met een gracht in het midden van dit Afrikaanse regenwoud. Je kunt de omgeving wel snel doorkruisen, maar de doorloopvolière en de kleinere verblijven voor mangabeys, makaken en Diana-aapjes zijn echt de moeite waard om wat extra tijd aan te besteden.

Pinguïnstrand

In het grootste pinguïenbassin van Engeland leeft een grote en levendige kolonie Humboldtpinguïns, met een onderwateruitkijkpunt waar je ze kunt zien rondschieten en duiken. De voedermomenten vinden twee keer per dag plaats en trekken de grootste menigte van de dag, dus zorg dat je er vijf minuten eerder bent als je een plekje op de eerste rij wilt.

Het leven in het regenwoud & het nachtleven

Een overdekte wandeling door het Zuid-Amerikaanse regenwoud, waar luiaards, gouden leeuwaapjes, rode titi-aapjes, tamandua’s en vliegende vossen vrij om je heen rondlopen. Ga naar beneden naar Night Life en de lichten gaan uit — bosbaby’s, slanke lori’s, naakte molratten en Malagassische reuzenratten komen in het donker tot leven. Reken voor beide niveaus samen op minstens 30 minuten.

Monkey Valley

De voormalige Snowdon Aviary is omgetoverd tot de eerste doorloopverblijfplaats voor colobusapen in het Verenigd Koninkrijk. Het ligt 80 feet boven het kanaal en biedt een 360-graden uitzicht op de groep apen die tussen de bomen heen en weer springen. De rondleiding vindt plaats op vaste tijden — van 11.00 tot 12.30 uur en van 14.00 tot 15.30 uur — dus het is de moeite waard om dit even te checken voordat je erheen gaat.

Afrika in

Giraffen, zebra’s, okapi’s, dwergnijlpaarden, wrattenzwijnen en Afrikaanse wilde honden delen allemaal dit uitgestrekte gebied. Het Giraffe House dateert in de kern uit 1837 en is het oudste dierentuingebouw ter wereld dat nog steeds voor zijn oorspronkelijke doel wordt gebruikt, waardoor het zowel qua architectuur als vanwege de dieren die erin zitten interessant is.

Het geheime leven van reptielen en amfibieën

Deze dierentuin is in 2024 geopend en is de nieuwste grote leefomgeving van de dierentuin, en een van de beste redenen om erheen te gaan. Koningscobra’s, Filippijnse krokodillen, Chinese reuzensalamanders, adders en smaragdgroene boomboa’s: ze zijn hier allemaal te vinden, in totaal meer dan 33 soorten. Het is er meestal rustiger dan bij de grote zoogdierverblijven, en het is de moeite waard om er wat tijd aan te besteden – iets wat de meeste mensen niet doen.

Kleine reuzen

Een reis langs de leefomgevingen van enkele van de kleinste en meest over het hoofd geziene wezens op aarde, van een koraalrifaquarium tot een doorloopbare spinnenverblijf. Dit is een leuke activiteit om met kinderen te doen; zij vinden de kleine beestjes vaak net zo boeiend als de leeuwen en tijgers.

Paviljoen Blackburn

In dit Victoriaanse gebouw, dat oorspronkelijk in 1883 werd gebouwd, leven nu meer dan 50 soorten exotische vogels in een tropische doorloopruimte waar ze vrij rondvliegen. De indrukwekkende klok buiten, gemaakt door kunstenaar Tim Hunkin, geeft elke 30 minuten een voorstelling met vogels als thema, en het is de moeite waard om je bezoek daarop af te stemmen.

Op naar de lemuren

Een doorloopverblijf waar ringstaartlemuren vrij rondlopen op ooghoogte, zonder dat er iets tussen jou en hen in staat. Het is een van de kortere belevenissen in de dierentuin, maar juist omdat je er zo dichtbij bent, is het een van de meest gedenkwaardige.

Haal meer uit je dag in Londen

Combineer je bezoek aan de London Zoo met een andere topattractie en bespaar op de kosten van losse kaartjes. Er zijn combitickets verkrijgbaar voor de London Eye, Madame Tussauds en een boottocht over de Theems, zodat je op één reis gemakkelijk de natuur, het stadsgezicht en iconische bezienswaardigheden kunt combineren.

Hoe je de London Zoo kunt verkennen

Reken op een hele dag — de meeste bezoekers blijven tussen de 3 en 5 uur, en de dierentuin is zo groot dat je hele delen mist als je je haast. Comfortabele schoenen zijn belangrijker dan je zou denken; je moet immers een flink eind afleggen.

Aanbevolen route

Begin meteen met Tiger Territory en Land of the Lions, als de grote katachtigen het actiefst zijn en het er nog niet zo druk is. Loop door Gorilla Kingdom en ga dan naar Rainforest Life, voordat je naar Penguin Beach voor een van de ochtendvoedingssessies. Ga in de vroege namiddag naar Into Africa voor de giraffen en dwergnijlpaarden, en baan je daarna een weg door Monkey Valley, het Geheime Leven van Reptielen en Amfibieën, en Kleine Reuzen om af te sluiten.

Dit moet je echt zien

Land van de Leeuwen, Tijgergebied, voedermoment op Pinguïnstrand, Leven in het regenwoud en het nachtleven, en een wandeling door Apenvallei.

Optioneel: Butterfly Paradise, Blackburn Pavilion en Bird Safari zijn allemaal de moeite waard als je nog een keer terugkomt of als je na de belangrijkste attracties nog wat tijd over hebt.

Opmerking over Monkey Valley: De rondleiding vindt plaats op vaste tijden (11.00–12.30 uur en 14.00–15.30 uur), dus stem je route daarop af.

Verkenningstijl

Op je eigen tempo rondlopen werkt hier prima — de dierentuin is duidelijk aangegeven en de indeling in drie zones is makkelijk te volgen. Download de app van de London Zoo voordat je erheen gaat, want die bevat navigatie via GPS en de dagelijkse tijden van de lezingen door de verzorgers, waar je je middag best omheen kunt plannen.

Een korte geschiedenis van de London Zoo

  • 1826: De Zoological Society of London is opgericht door Sir Stamford Raffles, die een wetenschappelijke instelling voor ogen had die zich zou toeleggen op de studie van levende dieren — geen publiek spektakel, maar een plek voor onderzoek. Raffles stierf slechts enkele maanden later, nog voordat de dierentuin open ging.
  • 1828: De London Zoo opent in Regent’s Park als ’s werelds eerste wetenschappelijke dierentuin. In het begin was de toegang alleen toegankelijk voor leden van de Society, op basis van een schriftelijke aanvraag en tegen betaling van één shilling.
  • 1831: De koninklijke dierenverzameling uit de Tower of London wordt overgebracht naar de dierentuin, waardoor de collectie flink wordt uitgebreid.
  • 1847: Door financiële druk moet de dierentuin zijn deuren volledig openen voor het publiek. Het woord „zoo” raakt rond deze tijd ingeburgerd, geïnspireerd door een music-hall-liedje over de Zoological Gardens.
  • 1849–1853: De London Zoo opent ’s werelds eerste reptielenhuis, gevolgd door ’s werelds eerste openbare aquarium.
  • 1991: De raad van de ZSL heeft besloten de dierentuin te sluiten vanwege de oplopende verliezen. Een donatie van 1 miljoen pond van de emir van Koeweit zorgt ervoor dat het besluit wordt teruggedraaid, waardoor het open blijft.
  • Vandaag: ZSL voert natuurbeschermingsprogramma’s uit in meer dan 50 landen, en elk verkocht kaartje draagt direct bij aan die inspanningen.

De architectuur van de London Zoo

london zoo

De London Zoo is opgezet als een verzameling thematische leefomgevingen in plaats van één enkel architectonisch hoogtepunt. Het terrein strekt zich uit over Regent’s Park en is opgedeeld in verschillende zones waarin dieren zijn gegroepeerd op basis van leefgebied, geografie of hun verhaal rond natuurbehoud. Zo kun je het makkelijker verkennen en ontstaan er omgevingen waarin je je helemaal kunt onderdompelen.

De dierentuin ligt op een terrein van 36 acre in de noordelijke hoek van Regent’s Park, dat door het Regent’s Canal in tweeën wordt gedeeld. Het kanaal verdeelt de dierentuin in twee aparte helften, die met elkaar verbonden zijn via een onderdoorgang waar bezoekers doorheen lopen om van de ene naar de andere helft te gaan. De dierentuin is ingedeeld in drie zones met verschillende kleuren — oranje, blauw en roze — die zijn bedoeld om bezoekers te helpen hun weg te vinden op dit verrassend grote en niet-lineaire terrein.

Er is niet één voor de hand liggende route; de indeling is in de loop van bijna 200 jaar van bouwen, slopen en herontwikkelen zo ontstaan, in plaats van dat die helemaal vanaf nul is gepland. Veel van de gebouwen staan op de monumentenlijst en omvatten voorbeelden van Victoriaanse, modernistische en hedendaagse architectuur.

Wie heeft de London Zoo gebouwd?

De London Zoo is opgericht door de Zoological Society of London, een wetenschappelijke liefdadigheidsorganisatie die in april 1826 werd opgericht door Sir Stamford Raffles en een groep natuuronderzoekers, wetenschappers en ontdekkingsreizigers. Hun visie was voor die tijd best ambitieus: ze wilden een centrum opzetten waar dieren systematisch bestudeerd konden worden om de wetenschappelijke kennis te vergroten, in plaats van ze alleen maar tentoon te stellen voor het vermaak.

Raffles stierf slechts drie maanden na de oprichting van de vereniging, nog voordat de dierentuin zelf zijn deuren opende. Zijn visie werd verder uitgewerkt door de markies van Lansdowne en architect Decimus Burton, die het oorspronkelijke terrein en de gebouwen ontwierpen. Het was een plek die in de eerste plaats voor wetenschappers was bedoeld, en pas in de tweede plaats voor het publiek — een onderscheid dat nog steeds bepalend is voor hoe de dierentuin zijn werk vandaag de dag aanpakt.

Veelgestelde vragen over de London Zoo

Ja, vooral als je op zoek bent naar een natuurattractie waar je dieren van dichtbij kunt beleven en die natuurbehoud en educatie combineert. De meeslepende leefomgevingen van de dierentuin, de historische ligging in Regent’s Park en de gevarieerde collectie maken het tot een van de leukste familieattracties van Londen.

Meer info