Voordat de London Zoo een van de populairste attracties van Londen werd, was het een ambitieus wetenschappelijk experiment. Het werd in 1828 opgericht als ’s werelds eerste wetenschappelijke dierentuin en zorgde ervoor dat mensen op een heel andere manier naar wilde dieren gingen kijken, voor ze gingen zorgen en er een band mee opbouwden. Van het huisvesten van exotische diersoorten voor baanbrekend onderzoek tot het pionieren op het gebied van moderne natuurbescherming: de geschiedenis ervan weerspiegelt de veranderende relatie tussen de mens en het dierenrijk.
1826: Oprichting van de ZSL
De Zoological Society of London wordt opgericht door Sir Thomas Stamford Raffles, met als doel het wetenschappelijk onderzoek naar dieren te bevorderen.
1828: De dierentuin gaat open
De London Zoo is toegankelijk voor leden van de Society, en voor het publiek op vertoon van een schriftelijke ‘toegangsvergunning’ van een lid en tegen betaling van 1 shilling. De eerste wetenschappelijke dierentuin ter wereld.
1831: De koninklijke dierenverzameling werd overgebracht
De koninklijke dierencollectie uit de Tower of London wordt geschonken aan de ZSL. De London Zoo ademt een eeuwenlange koninklijke dierengeschiedenis.
1847: De deuren gaan open voor iedereen
De London Zoo gaat open voor het publiek zonder dat je een vergunning van de Fellow nodig hebt, waardoor hij voor het eerst toegankelijk is voor gewone Londenaren.
1853: Het eerste openbare aquarium ter wereld
Het allereerste openbare aquarium ter wereld opent zijn deuren in de London Zoo. Het heette oorspronkelijk het ‘Fish House’, maar bedenker Philip Henry Gosse bedacht al snel de term ‘aquarium’.
1914: Winnie de Beer komt aan
Winnie de Beer wordt in de dierentuin van Londen ondergebracht, nadat hij door een regiment van het Canadese leger is gered. Onder haar bezoekers was ook A.A. Milne en zijn zoontje Christopher Robin — zij vormde de inspiratiebron voor de Winnie de Poeh-boeken, die voor het eerst in 1926 verschenen.
1931: Whipsnade gaat open
De Zoological Society of London opent een buitenvestiging, het Whipsnade Wild Animal Park, in Dunstable, Bedfordshire — een dierentuin van 600 acre en ’s werelds eerste open zoölogische park.
1939–45: Verstoring door de Tweede Wereldoorlog
De London Zoo sluit op 3 september 1939 op bevel van de regering. Waardevolle dieren worden voor hun veiligheid naar Whipsnade gebracht. Alle giftige dieren worden gedood om te voorkomen dat ze bij een bombardement gevaarlijk kunnen ontsnappen.
1991–92: Bijna gesloten
Na meer dan tien jaar van financiële verliezen staat de London Zoo op het punt om voorgoed te sluiten. Een golf van publieke steun en een donatie van 1 miljoen pond van de emir van Koeweit redden het.
2026: 200-jarig jubileum
ZSL viert 200 jaar wetenschap, natuurbehoud en cultuur — twee eeuwen baanbrekende wetenschap, wereldwijd natuurbehoud en inspirerende banden tussen mensen en dieren in het wild.
Toegangstickets voor de dierentuin van Londen
Zoo Nights in de London Zoo
Combo (Bespaar 10%): London Zoo + Madame Tussauds Londen Tickets
Combo (Bespaar 10%): London Zoo + London Eye Tickets
Headout Pass Londen: Bespaar tot 40% bij alle topattracties
Combo (Bespaar 16%): Kaartjes voor de Londense dierentuin + rondvaart op de Theems
De London Zoo, in 1826 opgericht door Sir Thomas Stamford Raffles, opende in 1828 in Regent’s Park zijn deuren als ’s werelds eerste wetenschappelijke dierentuin. In 1831 nam het de koninklijke dierenverzameling van de Tower of London over, in 1847 ging het open voor het publiek, en het was de pionier achter ’s werelds eerste reptielenhuis (1849) en openbaar aquarium (1853) — waardoor de manier waarop de wereld met wilde dieren omging, een nieuwe wending nam.
Omdat de poorten voor iedereen openstonden, werd de London Zoo een van de grootste trekpleisters van het Victoriaanse Londen. Het woord „zoo” zelf werd hier populair nadat een liedje uit 1869 over Regent’s Park het in het algemeen gebruik bracht. De olifant Jumbo kwam in 1865 aan, waardoor het woord „jumbo” populair werd als synoniem voor alles wat enorm groot is, terwijl de dierentuin in 1881 ’s werelds eerste insectenhuis opende.
Een tijdperk vol baanbrekende primeurs: in 1913 kwamen de eerste komodovaranen van Europa aan, en in 1914 arriveerde Winnie, een beer van het Canadese leger, die A.A. inspireerde. Milne’s Winnie de Poeh. Ook vrouwen hebben de instelling een nieuwe vorm gegeven — Evelyn Cheesman werd in 1916 de eerste vrouwelijke conservator.
Op 3 september 1939 sloot de dierentuin van Londen op bevel van de regering. Waardevolle dieren werden naar Whipsnade geëvacueerd; alle giftige dieren werden uit voorzorg tegen bomschade gedood. De dierentuin ging weer open om de moed van de bevolking erin te houden, en de Oostelijke Tunnel deed dienst als schuilkelder. Het was de enige keer in de geschiedenis dat de dierentuin vanwege de oorlog gesloten was.
De reuzenpanda Chi Chi kwam in 1958 aan, werd een nationale beroemdheid en diende in 1961 als inspiratiebron voor het oorspronkelijke WWF-logo. De dierentuin verlegde zijn focus van het verzamelen van dieren naar natuurbehoud — ze speelde een pioniersrol in internationale fokprogramma’s, hielp bij de oprichting van de Rode Lijst van de IUCN en richtte het Instituut voor Zoölogie op.
Toen de dierentuin in 1991 na jaren van financiële verliezen op het punt stond definitief te sluiten, werd hij gered door een golf van publieke steun en een donatie van 1 miljoen pond van de emir van Koeweit. De organisatie heeft zichzelf opnieuw uitgevonden als een instelling die natuurbehoud vooropstelt — met uitbreiding van fokprogramma’s, wereldwijd veldwerk en betere toegang voor de lokale gemeenschap. In 2026 viert ZSL haar 200-jarig jubileum en is ze nog steeds een van ’s werelds belangrijkste organisaties voor de bescherming van wilde dieren.
Het 36 acre grote terrein van de London Zoo in Regent’s Park is gevormd door bijna twee eeuwen van bouwactiviteiten, waarbij in elk tijdperk vooraanstaande architecten werden aangesteld. Decimus Burton ontwierp het oorspronkelijke terrein vanaf 1826. Tot de bewaard gebleven bouwwerken behoren de klokkentoren (1828) en ’s werelds oudste dierentuingebouw dat nog steeds voor zijn oorspronkelijke doel wordt gebruikt: het giraffenhuis (1836–37). In de jaren ’30 ontwierp de in Rusland geboren modernist Berthold Lubetkin de iconische Penguin Pool (1934) — twee in elkaar grijpende spiraalvormige betonnen hellingen die een herkenningspunt van de Britse architectuur werden — en het Gorilla House (1933), een van de eerste modernistische gebouwen in Groot-Brittannië. De Snowdon Aviary (1965), ontworpen door Cedric Price en Lord Snowdon, was de eerste volière in Groot-Brittannië waar je doorheen kon lopen. Tegenwoordig telt de dierentuin 13 gebouwen die op de monumentenlijst van Historic England staan, meer dan bijna elke andere dierentuin ter wereld.
Op dit moment is de London Zoo de oudste wetenschappelijke dierentuin ter wereld, die bijna 200 jaar later nog steeds op zijn oorspronkelijke plek in Regent’s Park gevestigd is. Het wordt beheerd door ZSL (Zoological Society of London), en elke verkochte kaart gaat rechtstreeks naar de bescherming van wilde dieren over de hele wereld.
De London Zoo is niet alleen vanwege de dieren een bezoek waard; het is een zeldzame combinatie: een levend natuurreservaat, een actief onderzoekscentrum voor natuurbehoud en een plek met echte architectonische geschiedenis.
Maar het blijft niet bij het bezoek alleen; de dierentuin heeft een diepgaande invloed. Meer dan een dozijn soorten zijn hier inmiddels in het wild volledig uitgestorven, waardoor hun fokprogramma’s echt de laatste verdedigingslinie vormen. De teams van ZSL zijn actief in meer dan 70 landen, en dankzij haar wetenschappelijke nalatenschap – ze was medeoprichter van de Rode Lijst van de IUCN en geeft het Living Planet Report uit – behoort ze tot de meest invloedrijke natuurbeschermingsorganisaties ter wereld. De 13 gebouwen van de dierentuin die op de monumentenlijst van Historic England staan, zorgen voor een stukje erfgoed dat je bijna nergens anders in zijn soort vindt.
Populaire tijdstippen kunnen snel uitverkocht raken, vooral in het weekend en tijdens schoolvakanties. Boek je kaartjes voor de London Zoo tot 2 weken van tevoren om je gewenste tijdstip vast te leggen en geniet van een dag vol ontdekkingen over bijna 200 jaar aan wilde dieren, natuurbescherming en onvergetelijke ontmoetingen met dieren.
In tegenstelling tot vroegere dierentuinen, die vooral bedoeld waren om exotische dieren te laten zien, werd de London Zoo in 1828 opgericht om wetenschappelijk onderzoek te ondersteunen. Zoölogen konden er levende dieren observeren, hun gedrag bestuderen en kennis uitwisselen, waardoor het de eerste dierentuin was die was opgezet met wetenschap – en niet met vermaak – als hoofddoel.
De London Zoo is opgericht door de Zoological Society of London (ZSL), die in 1826 door Sir Stamford Raffles en Sir Humphry Davy werd opgericht. Geïnspireerd door wetenschappelijke instellingen in Europa hadden ze het idee voor een permanente collectie levende dieren die het zoölogisch onderzoek zou bevorderen en het publiek meer inzicht zou geven in de natuur.
Het Fish House in de London Zoo, dat in 1853 werd geopend, werd ’s werelds eerste openbare aquarium. Het werd ontworpen door Philip Henry Gosse en liet bezoekers kennismaken met het zeeleven in glazen bassins, waardoor de term „aquarium” populair werd. Het succes ervan inspireerde soortgelijke aquaria in heel Europa en Noord-Amerika.
Charles Darwin was een van de meest opvallende bezoekers van de dierentuin van Londen. Hij hield een orang-oetan genaamd Jenny nauwlettend in de gaten en vergeleek haar gezichtsuitdrukkingen en gedrag met die van mensen. Deze observaties hebben zijn ideeën over evolutie en de gemeenschappelijke afstamming van mensen en andere primaten gevormd.
Toen in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, sloot de London Zoo tijdelijk haar deuren en werden veel dieren overgebracht naar de Whipsnade Zoo. Giftige dieren werden op humane wijze afgemaakt om te voorkomen dat ze tijdens de bombardementen zouden ontsnappen, terwijl delen van de dierentuin tijdens de Blitz dienst deden als schuilkelders voor het personeel en de buurtbewoners.
Er zijn nog verschillende architectonische bezienswaardigheden over, waaronder de als Grade I-monument aangewezen Penguin Pool (1934), de Victoriaanse klokkentoren, de East Tunnel en de Three Island Pond van Decimus Burton. Samen geven ze een overzicht van bijna 200 jaar aan veranderingen in de inrichting van dierentuinen, van sierlandschappen tot modernistische architectuur.
De London Zoo heeft al heel wat beroemde bewoners gehad, zoals Jenny de orang-oetan, Jumbo, de Afrikaanse olifant, voordat hij naar de Verenigde Staten verhuisde, en Winnie de beer, wiens naam A. A. Milne inspireerde tot zijn geliefde personage Winnie-de-Pooh nadat zijn zoon haar in de dierentuin had ontmoet.
De London Zoo begon als een particuliere wetenschappelijke verzameling, voordat hij in 1847 voor het publiek werd geopend. Hoewel het tegenwoordig nog steeds een populaire toeristische trekpleister is, ligt de nadruk van de kernmissie op het behoud van wilde dieren, wetenschappelijk onderzoek, het fokken van bedreigde diersoorten en het voorlichten van miljoenen bezoekers over het beschermen van de biodiversiteit.
