10 ciekawych faktów o Pałacu Buckingham w Londynie

Pałac Buckingham jest synonimem królów i królowych Anglii. Nie został on jednak zbudowany przez nich ani dla nich. John Sheffield, pierwszy książę Buckingham, wybudował w tym miejscu w 1703 roku Buckingham House. Król Jerzy III kupił ją w 1761 roku. Kiedy królowa Wiktoria przejęła tron w 1837 roku, nazwała Pałac Buckingham swoją oficjalną rezydencją.

Pałac Buckingham jest odpowiednikiem Białego Domu, a mimo to ochrona nie była w stanie powstrzymać nastolatka o imieniu Edward Jones. Znany pod pseudonimem „chłopak Jones”, w latach 1838–1841 trzykrotnie włamał się do tego budynku. Jones ukradł jedzenie z pałacowej kuchni i bieliznę królowej Wiktorii z jej sypialni, a potem usiadł na królewskim tronie. Jego sukces zaprosił również naśladowców, z Michaelem Faganem włamującym się do pałacu w 1982 roku.

II wojna światowa spowodowała ogromne zniszczenia w całej Europie – dotknęła muzea, budynki rządowe, zabytki oraz tysiące domów i mieszkań cywilów. Pomimo swojego znaczenia dla dziedzictwa i historii Anglii, Pałac Buckingham również został zbombardowany podczas wojny. Rząd brytyjski poradził królowi Jerzemu VI i jego rodzinie, żeby opuścili budynek, ale oni postanowili zostać w pałacu, mimo że niemieckie bombowce dziewięć razy trafiły go bezpośrednio.

Pałac Buckingham zajmuje powierzchnię 39 akrów, a wokół tego okazałego pałacu rozciągają się ogrody. Członkowie rodziny królewskiej znajdą w tym budynku wszystko, czego potrzebują. Od poczty po kino, posterunek policji i klinikę, Pałac Buckingham jest jak wioska lub małe miasteczko samo w sobie. W środku znajdziesz ponad 775 pokoi, w tym 52 sypialnie królewskie i gościnne, 188 sypialni dla personelu, 92 gabinety, 19 sal reprezentacyjnych i 78 łazienek.

Pałac Buckingham jest gospodarzem spotkań królewskich i rządowych oraz zagranicznych dygnitarzy. Ale w czerwcu 1937 roku w pałacu odbyło się coś zupełnie innego: spotkanie Girl Guides, czyli brytyjskiego odpowiednika Girl Scouts. Księżniczka Elżbieta i jej młodsza siostra Małgorzata zorganizowały pierwsze spotkanie 1. Drużyny Przewodniczek Pałacu Buckingham, które odbyło się w altanie ogrodowej z udziałem 20 przewodniczek i 14 harcerzynek, głównie córek pracowników dworu królewskiego i dworzan.

Ściany pałacu zbudowano z wapienia oolitowego, czyli skały osadowej, z której zbudowano też Empire State Building i Pentagon. W badaniu z 2018 roku opublikowanym w czasopiśmie „Scientific Reports” stwierdzono, że wapień oolitowy tworzy się wokół zmineralizowanych szczątków mikroskopijnych organizmów. To znaczy, że skamieniałości w konstrukcji Pałacu Buckingham mają ponad 200 milionów lat.

W grudniu 1918 roku prezydent Wilson stał się pierwszym urzędującym prezydentem USA, który odwiedził Pałac Buckingham. Był w drodze na konferencję pokojową w Paryżu, ale postanowił wpaść z pierwszą damą Edith Wilson. Król Jerzy V gościł go w pałacu, umacniając w ten sposób silne więzi między obydwoma krajami. Od tamtej pory odwiedziło nas kilku amerykańskich przywódców, w tym prezydent Jimmy Carter w 1977 roku, który zasłynął pocałunkiem na pożegnanie z Królową Matką – tabloidy opisały to jako pocałunek w usta, choć Carter twierdził, że to było tylko lekkie muśnięcie w policzek.

Królowa Elżbieta II zmodernizowała monarchię i aktywnie zainteresowała się rządem i decyzjami politycznymi. Poza tym jej przyjęcia w ogrodach Pałacu Buckingham są równie niezapomniane. Każdego lata w pałacu odbywają się trzy takie imprezy, a czwarta ma miejsce osobno w Pałacu Holyroodhouse w Szkocji. Na każdej imprezie goście zjadają około 20 000 kanapek i 20 000 kawałków ciasta, popijając je własną mieszanką herbaty z pałacu.

Odwiedzający mogą sprawdzić, czy Król jest w Pałacu Buckingham, patrząc na flagę powiewającą nad nim. Używa się dwóch flag: sztandaru królewskiego i Union Jacka. Jeśli powiewa królewska flaga, to znaczy, że król jest w pałacu. Jeśli powiewa Union Jack, to znaczy, że go nie ma. dodam, że

Według niektórych historyków zajmujących się rodziną królewską, kiedy po raz pierwszy szyto mundury strażników, czerwień była jednym z najtańszych i najłatwiej dostępnych barwników, co sprawiało, że był to opłacalny wybór. Od tamtej pory czerwone mundury stały się głęboko zakorzenioną tradycją brytyjskiej Gwardii Królewskiej, symbolizując władzę, prestiż i tożsamość narodową. Niektórzy twierdzą też, że czerwone mundury nadają im imponujący, autorytatywny wygląd w pobliżu pałacu.