Zachodni front Katedry św. Pawła wyróżnia się wielkim portykiem wspartym na strzelistych kolumnach, prowadzącym do górnej kolumnady i szczegółowego frontonu. Na frontonie znajduje się płaskorzeźba Francisa Birda, Nawrócenie św. Pawła. Fasadę zdobią posągi świętych Pawła, Jakuba i Piotra, a całość dopełniają dwie imponujące dzwonnice.

Katedra św. Pawła posiada niezwykłą dwupowłokową kopułę, drugą co do wielkości na świecie. Ma 366 stóp wysokości z krzyżem na szczycie i 34 m średnicy na zewnątrz. Ten cud architektury składa się z zewnętrznej kopuły, wspierającego ceglanego stożka i wewnętrznej kopuły inspirowanej Bazyliką św. Piotra Michała Anioła, ale wzbogaconej o dodatkowe podpory strukturalne.

Katedra św. Pawła została zaprojektowana tak, aby zapewnić niezakłócony widok na ołtarz i ambonę, zapewniając pełne zaangażowanie podczas mszy. We wnętrzu, skąpanym w naturalnym oświetleniu z kopuły i okien transeptu, znajdują się stalle chóru i organy. W pobliżu ołtarza głównego, odrestaurowanego z mozaikami po zniszczeniach spowodowanych przez Blitz, znajduje się kaplica ku czci amerykańskich żołnierzy z czasów II wojny światowej.

Na wschodnim krańcu Katedry św. Pawła znajduje się Ołtarz Główny i Apsyda, która została poświęcona w 1958 roku jako Amerykańska Kaplica Pamięci. Ufundowany z darowizn, upamiętnia ponad 28 000 amerykańskich żołnierzy, którzy służyli w Wielkiej Brytanii podczas II wojny światowej, z ich nazwiskami zapisanymi w Księdze Honorowej na ołtarzu kaplicy.

Ołtarz główny Katedry św. Pawła, wykonany z czterotonowej płyty włoskiego marmuru na podstawie oryginalnych szkiców Sir Christophera Wrena, upamiętnia ofiary II wojny światowej. Na szczycie ołtarza znajduje się prawie 10-metrowy krzyż ozdobiony kamieniem i srebrem, otoczony dwoma pięciometrowymi pozłacanymi świecznikami. Całość wieńczy dębowy baldachim, dodany w 1958 roku.

Po bokach zachodniej fasady Katedry św. Pawła znajdują się wieże zachodnie w stylu barokowym. W południowo-zachodniej wieży znajduje się zegar z trzema tarczami oraz dwa dzwony, Wielki Tom i Wielki Paweł. Great Paul, niegdyś największy dzwon w Wielkiej Brytanii do 2012 roku, dzwoni z okazji ważnych wydarzeń, podczas gdy Great Tom dzwoni co godzinę i oznacza śmierć rodziny królewskiej, biskupa lub burmistrza Londynu.

Zachodnie wieże Katedry św. Pawła zakotwiczają front zachodni w stylu barokowym. W południowo-zachodniej wieży znajduje się zegar z trzema tarczami oraz dzwony Wielki Tomasz i Wielki Paweł. Z kolei górna sekcja północno-zachodniej wieży pozostaje niewypełniona. Oba budynki, o solidnych murach i korynckich kolumnach, uzupełniają znajdujące się za nimi kaplice.

Północny i południowy dziedziniec Katedry św. Pawła mają ogromne znaczenie historyczne. Przeprojektowany w 2008 roku South Churchyard odzwierciedla układ Katedry św. Pawła. Oba obszary oferują zaciszne ogrody na imprezy i były centralnym punktem życia towarzyskiego i intelektualnego Londynu, a North Churchyard był miejscem spotkań od 1236 roku.

Krzyż św. Pawła, niegdyś wybitny krzyż kaznodziejski i ambona na świeżym powietrzu na terenie Starej Katedry św. Pawła w Londynie, był kluczową platformą publiczną w okresie Tudorów i wczesnych Stuartów. Opiekun wycieczki miał znaczenie polityczne i religijne i służył jako miejsce kazań i rytuałów obywatelskich aż do jego zniszczenia w XVII wieku.

Krypta ta jest największą w Europie, obejmującą 30 000 stóp kwadratowych i istnieje od czasu budowy katedry w XVII wieku. Jest domem dla wielu znanych grobowców, w tym księcia Wellingtona, admirała Lorda Nelsona, Sir Christophera Wrena i Florence Nightingale. W krypcie znajduje się również kilka kaplic. Kaplica św. Wiary jest najstarsza, pochodzi z XII wieku i pierwotnie znajdowała się w miejscu, w którym dziś stoi katedra.

Znany angielski architekt Christopher Wren zaprojektował Katedrę św. Pawła po wielkim pożarze Londynu w 1666 roku. Dzięki pięciu ewoluującym planom, które łączyły elementy średniowieczne i barokowe, jego praca zakończyła się w 1710 roku ikoniczną kopułą. Trwające 35 lat prace Wrena nad St Paul's ugruntowały jego spuściznę jako kluczowej postaci w historii architektury.

Znany naukowiec i architekt Robert Hooke odegrał kluczową rolę w projektowaniu Katedry św. Pawła u boku Sir Christophera Wrena. Hooke zapewnił niezbędną wiedzę matematyczną i inżynierską, szczególnie w zakresie krzywizny kopuły, a jako geodeta Miasta nadzorował odbudowę Londynu po Wielkim Pożarze w 1666 roku.

Katedra św. Pawła, słynąca z architektonicznego przepychu i historycznego znaczenia, pojawiła się w wielu filmach, spektaklach telewizyjnych i dokumentach. Jego znaczące występy obejmują Lawrence of Arabia (1962), Mary Poppins (1964), różne odcinki Doctor Who, Lifeforce (1985), The Madness of King George (1994) oraz Harry Potter i Więzień Azkabanu (2004). Reprezentacje te podkreślają jego status jako trwałego symbolu i kultowego londyńskiego punktu orientacyjnego.

Katedra św. Pawła gościła kilka znaczących instalacji artystycznych o współczesnym wyrazie. W 2014 roku, z okazji setnej rocznicy wybuchu I wojny światowej, artysta Gerry Judah stworzył uderzającą rzeźbę przedstawiającą zwęglone drzewo, symbolizujące zniszczenia wojenne. W tym samym roku amerykański artysta Bill Viola zaprezentował Martyrs, stałą instalację wideo, która eksploruje tematy cierpienia i męczeństwa. Hughie O'Donoghue's 2018 St Martin of Wycieczka celebruje życie świętego Marcina, patrona Zakonu.