Tower Bridge jest monumentalnym osiągnięciem wiktoriańskiej inżynierii, płynnie łączącym funkcjonalność z neogotycką wielkością. Pomimo swojego starożytnego wyglądu, konstrukcja była uważana za szalenie nowoczesną jak na lata 90-te XIX wieku, wymagając więcej stali niż wieża Eiffla do zbudowania swojego szkieletu. Zagłęb się w historię Tower Bridge, aby dowiedzieć się, jak ten genialny most zwodzony stał się najsłynniejszą konstrukcją w Londynie.
Wieże skrywają ponad 130 lat tajemnic. Nie tylko przeczytaj historię Tower Bridge - poznaj nieopowiedziane historie architektów, inżynierów i robotników, którzy go zbudowali.
Zaprojektowany przez Sir Horace'a Jonesa i zaprojektowany przez Sir Johna Wolfe'a Barry'ego, most jest arcydziełem wiktoriańskiego designu i innowacji. Charakteryzuje się unikalną mieszanką stylów architektonicznych, w szczególności neogotyku (styl dekoracyjny, który celowo przypomina średniowieczne budynki) i funkcjonalnej architektury wiktoriańskiej. Masywna stalowa rama, niezbędna ze względu na jej wytrzymałość strukturalną, została pokryta granitem kornwalijskim i kamieniem portlandzkim, aby chronić stal i stworzyć imponujący, historyczny wygląd, który uzupełnia pobliską Tower of London.
Główną innowacją mostu jest jego konstrukcja zwodzona. Bascules to dwa ramiona podnoszące, które obracają się w górę, umożliwiając statkom z wysokimi masztami przepływanie przez Tamizę bez zakłócania ruchu drogowego - co jest krytycznym wymogiem dla utrzymania ruchliwych szlaków handlowych Londynu.
Stanowi szczytowe osiągnięcie wiktoriańskiej inżynierii, z powodzeniem rozwiązując konflikt między potrzebą niższej przeprawy drogowej a koniecznością utrzymania ruchliwego dostępu żeglugowego do Tamizy.
Są one często mylone ze względu na ich bliskość. Jednak ozdobny, słynny Tower Bridge jest charakterystycznym, wiktoriańskim cudem położonym w pobliżu Tower of London, podczas gdy London Bridge jest znacznie starszy i prostszy.
Zostały one zbudowane, aby umożliwić pieszym przejście przez rzekę nawet po podniesieniu filarów. Zostały one zamknięte w 1910 roku z powodu braku użytkowania, ponieważ ludzie woleli czekać poniżej.
Jako kluczowy punkt orientacyjny i punkt połączenia z portem w Londynie, most doznał pewnych uszkodzeń w wyniku ataków wroga w latach 1940-1942, ale został szybko naprawiony i pozostał sprawny.
Projekt został wybrany przez Sir Horace'a Jonesa i Sir Johna Wolfe'a Barry'ego. Most został otwarty przez księcia Walii (późniejszego króla Edwarda VII).
Pierwotnie działał na masywnym, opalanym węglem parowym systemie hydraulicznym do 1974 roku, kiedy to został zmodernizowany do obecnego, cichszego i bardziej wydajnego systemu elektrohydraulicznego.
Tak, możesz dołączyć do wycieczki z przewodnikiem , aby dowiedzieć się więcej o historii mostu. Standardowy bilet zapewnia również dostęp do wystawy Tower Bridge, która obejmuje historyczne maszynownie i narracje szczegółowo opisujące pełną historię budowy i eksploatacji.
Szybki rozwój East Endu spowodował potrzebę budowy nowej przeprawy. W publicznym konkursie wyłoniono ponad 50 projektów. Po ośmiu latach, w 1884 r. wybrano koncepcję bascule and suspension Sir Horace'a Jonesa, rozwiązującą konflikt między ruchem drogowym i rzecznym.
.jpg?auto=compress%2Cformat&w=702.4499999999999&h=401.4&q=90&ar=7%3A4&crop=faces&fit=crop)
Budowa rozpoczęła się w 1886 roku, kosztując 1 184 000 funtów i wymagając 432 robotników oraz 11 000 ton stali. Po śmierci Jonesa pałeczkę przejął George D. Stevenson, przekształcając prostą ceglaną fasadę w wiktoriański gotyk, który widzimy dzisiaj, łącząc nowy most z pobliską Tower of London.
Książę i księżna Walii oficjalnie otworzyli most w czerwcu 1894 roku. Do 1976 r. filary były podnoszone za pomocą potężnych silników parowych, z akumulatorami hydraulicznymi magazynującymi energię, aby zapewnić niezawodne podnoszenie mostu. Ta potęga inżynierii przemysłowej jest obecnie Muzeum Maszynowni.
Aby poprawić wydajność, w 1976 r. most przeszedł z zasilania parowego na system elektrohydrauliczny. W 1977 r. most otrzymał status zabytku klasy I i nowe czerwone, białe i niebieskie kolory z okazji Srebrnego Jubileuszu Królowej, zapewniając mu miejsce jako chronionego punktu orientacyjnego.
Wystawa Tower Bridge została otwarta w 1982 roku, umożliwiając zwiedzanie wież i historycznych maszynowni. Duże wydarzenia, takie jak Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 r. i dodanie szklanego chodnika w 2014 r., ugruntowały jego rolę jako globalnego celu turystycznego.
Podczas gdy Szklany Chodnik został otwarty w 2014 roku, most przeszedł ogromną, trwającą renowację o wartości 4 milionów funtów. Obejmowało to trzymiesięczne zamknięcie w 2016 r. w celu przeprowadzenia krytycznych prac nad łożyskami mostu wiszącego i całkowitym odnowieniem nawierzchni jezdni, dzięki czemu XIX-wieczna konstrukcja mogła bezpiecznie przenosić ruch XXI wieku.
Tower Bridge jest zarządzany przez City of London Corporation i pozostaje jedną z najważniejszych i najbardziej imponujących przepraw przez Tamizę. W przeciwieństwie do wielu historycznych miejsc, Tower Bridge nadal działa codziennie zarówno jako element niezbędnej infrastruktury, jak i główna atrakcja turystyczna.
Pomimo swojego wieku, most jest używany przez ponad 40 000 osób i 21 000 pojazdów dziennie. Nadal podnosi się około 800 razy w roku, teraz zasilany jest przez wydajny system elektryczny. Chociaż wiktoriańskie silniki parowe zostały wycofane w 1974 roku, maszyny są nieskazitelnie zachowane w maszynowniach. Rozpoznawalny na całym świecie (od Igrzysk Olimpijskich po pocztówki), most jest chronionym budynkiem klasy I.
Wycieczka z przewodnikiem po Tower Bridge i pokojach inżynierii z rejsem po Tamizie
Bilety wstępu na Tower Bridge i do maszynowni
Zestaw biletów: Tower of London + Bilety na Tower Bridge
Zestaw biletów: Bilety na Tower Bridge + London Eye
