Zacznij od seansu w kinie 4D przed przejażdżką, a potem ustaw się w kolejce do swojej kapsuły. Gdy już znajdziesz się na pokładzie, przejdź się po kapsule podczas jej wznoszenia, żeby podziwiać zmieniające się widoki na Big Ben, budynki Parlamentu i wieżowiec The Shard z różnych perspektyw.
Czy warto odwiedzić London Eye?
Nic tak naprawdę nie przygotuje cię na to uczucie, które ogarnia cię, gdy kabina London Eye unosi się nad ziemią. Porusza się tak wolno, że prawie nie zauważasz, jak się z niego wysiadasz, a potem nagle całe miasto rozciąga się pod tobą: Tamiza zakręca w obie strony, Parlament jest tak blisko, że można go niemal dotknąć, a kopuła katedry św. Pawła mieni się w słońcu. To właśnie ta cisza zaskakuje ludzi. Pół godziny ciszy, unosząc się nad miastem, które nigdy nie przestaje się kręcić.
Została zbudowana z okazji nadejścia nowego tysiąclecia – to ambitne dzieło inżynierii, które miało dać londyńczykom szansę spojrzeć na swoje miasto z zupełnie nowej perspektywy, z kąta, z którego nikt wcześniej go nie widział. Ten zamysł wciąż widać w projekcie: szkło, stal i nic, co zasłaniałoby widok.
Wynagrodzeniem jest perspektywa – dosłownie. Wychodzisz stąd z mentalną mapą Londynu, której wcześniej nie miałeś, i z dziwnym spokojem, którego trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w mieście.
Pomiń to, jeśli masz mało czasu, a niebo jest szare. W pochmurny dzień to przeżycie traci większość swojego uroku.
Co warto zobaczyć w London Eye
1/6
32 kapsuły klasowe
32 szklane kapsuły to serce atrakcji London Eye. Każda z nich ma 30-minutową trasę z przeszklonymi ścianami od podłogi do sufitu, dzięki czemu możesz podziwiać nieprzerwany widok na Londyn, a zabytki pojawiają się pod każdym kątem.
Najwyższy punkt na wysokości 135 metrów
Z najwyższego punktu diabelskiego młyna miasto rozciąga się pod tobą, oferując zapierające dech w piersiach widoki na Londyn. W pogodne dni widać zabytki rozciągające się od Westminsteru i katedry św. Pawła aż po The Shard i jeszcze dalej.
Widok na panoramę Westminsteru
Gdy kapsuła unosi się nad Tamizą, w zasięgu wzroku pojawiają się Big Ben i budynki Parlamentu. Ta kultowa perspektywa pozwala uchwycić niektóre z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Londynu w jednym panoramicznym kadrze.
Widok na Tamizę
Położenie London Eye nad Tamizą pozwala podziwiać nieustannie zmieniający się widok na rzekę, mosty i łodzie płynące poniżej. Ta animacja pokazuje, jak historyczne centrum Londynu rozrastało się wokół jego najważniejszej drogi wodnej.
Widok na South Bank
Z kapsuły rozciąga się widok na teatry, galerie i nadrzeczne ścieżki w dzielnicy South Bank. Ten widok ukazuje kontrast między londyńską dzielnicą kulturalną, zabytkami a nowoczesną panoramą miasta.
Kino 4D w London Eye
Ten krótki film w formacie 4D łączy ujęcia Londynu z lotu ptaka z efektami takimi jak wiatr, mgła i bąbelki. Przed rozpoczęciem obrotu pokazuje panoramę miasta z góry, wprowadzając widzów w atmosferę.
Jak zwiedzać London Eye
Na całą przejażdżkę London Eye, wliczając 30-minutowy obrót i czas na wejście na pokład, zaplanuj sobie około 45 minut do 1 godziny. Przyjdź 15–30 minut wcześniej, zwłaszcza w godzinach szczytu, bo kontrole bezpieczeństwa i kolejki mogą wydłużyć czas oczekiwania.
Proponowana trasa
To trzeba zobaczyć
Najwyższy punkt obrotu, panorama Westminsteru i widoki na Tamizę.
Opcjonalnie: Przejażdżki o zachodzie słońca i wieczorem mają zupełnie inny klimat, bo po zmroku londyńskie zabytki są oświetlone. Zarezerwuj te terminy z dużym wyprzedzeniem, bo to właśnie one wyprzedają się jako pierwsze.
Bilety standardowe a bilety łączone
Bilet standardowy to idealny wybór, jeśli London Eye to twoja główna atrakcja. Jeśli planujesz odwiedzić kilka atrakcji w ciągu jednego lub dwóch dni, bilet łączony to lepsza opcja, bo pozwala połączyć w jedną rezerwację takie atrakcje jak rejs po Tamizie, Madame Tussauds, SEA LIFE London, Tower of London czy Tower Bridge.
Krótka historia London Eye
- 1993: Architekci David Marks i Julia Barfield zgłaszają swój projekt gigantycznego diabelskiego młyna do konkursu z okazji nowego tysiąclecia. Mimo że propozycja nie została wybrana, oni nadal rozwijają ten pomysł na własną rękę.
- 1998: Rozpoczynają się prace budowlane nad brzegiem Tamizy. Koło montuje się w pozycji poziomej na ruchomych platformach, a potem powoli podnosi się je do pozycji pionowej – co samo w sobie jest prawdziwym osiągnięciem inżynieryjnym.
- 31 grudnia 1999 r.: Premier Tony Blair oficjalnie otwiera London Eye w ramach obchodów milenijnych w Wielkiej Brytanii.
- marzec 2000 r.: Atrakcja zostaje otwarta dla zwiedzających i szybko staje się jedną z najpopularniejszych płatnych atrakcji w Londynie.
- Dzisiaj: Chociaż London Eye miało być początkowo tylko tymczasową instalacją, do dziś stanowi stały element panoramy Londynu, przyciągając co roku miliony turystów, którym oferuje panoramiczne widoki na stolicę.
Architektura London Eye
Styl: Nowoczesny symbol inżynierii, zbudowany jako koło widokowe na wspornikach, a nie jako tradycyjny diabelski młyn. To jedyna tego typu konstrukcja, która opiera się całkowicie tylko na jednej stronie.
Materiały: Konstrukcję wzmacnia prawie 2 000 ton stali i ponad 3 000 ton betonu, a 64 liny łączą obręcz z centralnym węzłem – całość utrzymuje się w pozycji pionowej dzięki ramie w kształcie litery A, a nie pełnemu pierścieniowi nośnemu.
Architekci: David Marks i Julia Barfield zaprojektowali to koło z jasną wizją: dać londyńczykom możliwość spojrzenia na własne miasto z zupełnie nowej perspektywy, wykorzystując szkło i stal, by zapewnić całkowicie niczym nieprzesłonięty widok.
Szczegóły dotyczące doświadczenia: Stojąc w kapsule, nie widać wokół siebie żadnej konstrukcji nośnej – masz po prostu wrażenie, że unosisz się nad miastem, a nie jedziesz na jakiejś maszynie.
Kto zbudował London Eye?
London Eye zostało zaprojektowane przez architektów Davida Marksa i Julia Barfield, założyciele Marks Barfield Architects. Projekt ten powstał jako symbol nowego tysiąclecia, a ich wizją było stworzenie obiektu, który podkreślałby panoramę Londynu dzięki innowacyjnym rozwiązaniom inżynieryjnym i dostępności dla wszystkich. Chociaż miało to być tylko tymczasowa atrakcja, popularność tego projektu sprawiła, że stało się ono stałym punktem orientacyjnym Londynu.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące London Eye
Zaplanuj sobie w sumie 45 minut do 1 godziny. Sama przejażdżka trwa około 30 minut, a resztę czasu zajmują kontrole bezpieczeństwa, wsiadanie oraz opcjonalne doświadczenie kinowe 4D. W godzinach największego natężenia ruchu przyjdź 15–30 minut przed wyznaczoną godziną wejścia.
Istnieją 32 kapsuły (ponumerowane od 1 do 33, ze słynnym pominięciem 13 na szczęście), z których każda reprezentuje jedną z dzielnic Londynu. Każda klimatyzowana szklana kapsuła może pomieścić do 25 pasażerów.
London Eye ma 135 metrów wysokości, co czyni go jednym z najwyższych kół obserwacyjnych na świecie i oferuje niezrównane widoki.
Wiele osób z lękiem wysokości zgłasza, że czuje się komfortowo na London Eye. Kapsuły są w pełni zamknięte, przestronne i poruszają się bardzo powoli i płynnie, zapewniając poczucie stabilności, a nie typowe wrażenie "jazdy na wesołym miasteczku".
W pogodny dzień możesz zobaczyć do 25 mil (40 km)! Otrzymasz oszałamiające widoki 360° na kultowe punkty orientacyjne, w tym Pałac Parlamentu i Big Bena, Katedrę św. Pawła, The Shard, Tower Bridge, Tower of London, Opactwo Westminsterskie, Trafalgar Square i Tamizę.
Do London Eye możesz dostać się pociągiem, metrem, autobusem, rejsem rzeką, samochodem lub taksówką.
Poranek (11:00-13:00) oferuje najczystsze niebo i dobre naturalne oświetlenie, idealne do robienia żywych zdjęć. Zachód słońca (złota godzina) zapewnia magiczną atmosferę, gdy miasto zmienia się, z oszałamiającymi kolorami i początkiem świateł miasta. Noc oferuje wyjątkowy widok na oświetlone punkty orientacyjne Londynu, idealne na romantyczną lub dramatyczną wycieczkę.
Wiosna (marzec-maj) oferuje łagodne temperatury, ogólnie czyste niebo i mniej tłumów niż lato. Jesień (od połowy września do początku listopada) charakteryzuje się przyjemną pogodą, pięknymi kolorami liści, a tłumy zaczynają się zmniejszać po letnim szczycie. Lato (czerwiec-sierpień), z drugiej strony, ma najcieplejszą pogodę z długim światłem dziennym, ale także najbardziej ruchliwy okres z największymi tłumami i potencjalnym zamgleniem. Zimą (od grudnia do lutego) spodziewaj się chłodniejszych, ale czystych i rześkich zimowych dni, które mogą zapewnić doskonałą widoczność, zwłaszcza dzięki świątecznym oświetleniom Londynu w okresie Bożego Narodzenia.
London Eye posiada dwa wejścia. Jeśli posiadasz standardowy bilet, udaj się do wejścia A. Osoby z biletami szybkiej ścieżki mogą wejść przez wejście F. Jeśli zapewniłeś sobie doświadczenie VIP lub włączyłeś dodatkowy napój, udaj się do stanowiska VIP w kasie biletowej. Jeśli zarezerwowałeś rejs rzeką, udaj się do punktu wejścia na pokład 2 na molo London Eye.
Kup bilety z przyspieszoną obsługą, bo dzięki temu znacznie skrócisz czas oczekiwania. Wybierz się na wizytę w dni powszednie, ponieważ w weekendy i święta szkolne jest tu znacznie tłoczniej. Pierwsza godzina po otwarciu lub ostatnia godzina przed zamknięciem to zazwyczaj krótsze kolejki. W okresie styczeń-marzec (z wyłączeniem prac konserwacyjnych) oraz październik-listopad liczba odwiedzających jest zazwyczaj mniejsza.
