‌

Historia London Eye | Nowoczesny symbol londyńskiej panoramy

London Eye nie zostało zaprojektowane jako stały element panoramy Londynu – pierwotnie miało stać tam tylko przez pięć lat. Ponad dwie dekady później stał się jednym z najbardziej charakterystycznych punktów orientacyjnych miasta. Czytaj dalej, żeby poznać fascynującą historię London Eye – od śmiałej koncepcji i przełomowych rozwiązań inżynieryjnych aż po jego niezmienne miejsce w panoramie Londynu.

Oś czasu London Eye

  • 1993: Przedstawiono koncepcję „Millennium Wheel”
    Architekci David Marks i Julia Barfield zgłaszają się do konkursu „Sunday Times/Architecture Foundation Millennium Competition” z projektem gigantycznego diabelskiego młyna.

  • 1998: Rozpoczęcie budowy
    Mimo że projekt nie wygrał konkursu, koło buduje się w pozycji poziomej na barkach na Tamizie, a potem podnosi się je do pozycji pionowej.

  • 1999: Uroczyste otwarcie przez Tony'ego Blaira
    W sylwestra diabelski młyn wykonał swój pierwszy obrót bez pasażerów, co było częścią londyńskich obchodów milenijnych.

  • 2000: Otwarcie dla płacącej publiczności
    9 marca „The Eye” powita swoich pierwszych pasażerów, a każdy przejazd potrwa około 30 minut.

  • 2002: Stało się trwałym punktem orientacyjnym
    Rada dzielnicy Lambeth, która pierwotnie wydała pozwolenie na budowę na pięć lat, przegłosowała decyzję o pozostawieniu „The Eye” na stałe ze względu na jego popularność.

  • 2006: Utracono rekord wysokości; skonsolidowano własność
    Chińska „Gwiazda Nanchang” wyprzedza ją jako najwyższy diabelski młyn na świecie; własność przechodzi w całości w ręce Grupy Tussauds.

  • 2009–2012: Modernizacja kapsuł; sztafeta z pochodnią olimpijską
    Wszystkie 32 kapsuły zostały odnowione przed igrzyskami; w 2012 roku 17-letnia Amelia Hempleman-Adams niosła pochodnię olimpijską na dachu jednej z kapsuł.

  • 2013: Stał się najwyższym punktem widokowym w Londynie; pierwsza „Coronation Capsule”
    Wieżowiec „The Shard” jest najwyższym punktem widokowym w Londynie; jedna z kapsuł została nazwana „Coronation Capsule” z okazji 60. rocznicy koronacji królowej Elżbiety II.

  • 2015–2020: Kamienie milowe w oświetleniu kulturalnym
    W 2015 roku „The Eye” rozbłysło kolorami tęczy z okazji London Pride, a potem w 2020 roku podczas pandemii świeciło na niebiesko, by uczcić pracowników NHS.

  • 2023–2025: Hołd dla rodziny królewskiej i 25. rocznica
    Kapsuła koronacyjna zostanie odnowiona w stylu Opactwa Westminsterskiego na koronację króla Karola III w 2023 roku; w 2025 roku „The Eye” będzie obchodzić 25-lecie jako stała ikona Londynu.

Wyjaśnienie historii London Eye

1993: Narodziny koncepcji

London Eye zostało po raz pierwszy zaprojektowane przez architektów Davida Marksa i Julię Barfield. Ich projekt, nazwany „Millennium Wheel”, został zgłoszony do konkursu zorganizowanego z okazji roku 2000. Chociaż ich projekt nie wygrał, ta para postanowiła zrealizować ten pomysł na własną rękę.

1998: Rozpoczyna się budowa

Budowa koła oficjalnie rozpoczęła się w 1998 roku. Główne komponenty zostały wyprodukowane w całej Europie i przetransportowane do Londynu barkami. Konstrukcja została zmontowana poziomo na pływających platformach na Tamizie, co czyni ją jednym z najbardziej ambitnych projektów inżynierii swoich czasów.

1999: Pierwsza rotacja

London Eye zostało zainaugurowane w Sylwestra przez ówczesnego premiera Tony'ego Blaira. Koło wykonało swój uroczysty pierwszy obrót, bez pasażerów, w ramach obchodów tysiąclecia miasta. Było to centralnym elementem londyńskiej transformacji w XXI wiek.

2000: Publiczna premiera

London Eye zostało otwarte dla zwiedzających 9 marca. Każdy obrót trwa około 30 minut i pozwala podziwiać panoramę miasta. Ta atrakcja szybko stała się obowiązkowym punktem programu zarówno dla mieszkańców, jak i turystów, i wkrótce znalazła się wśród najpopularniejszych płatnych atrakcji w Londynie.

2002: Na stałe

Chociaż początkowo wydano na to pięcioletnie zezwolenie, ogromna popularność karuzeli sprawiła, że Rada Gminy Lambeth zatwierdziła ją na stałe. Jego ciągły sukces przyczynił się do regeneracji obszaru South Bank i wpłynął na rozwój podobnych kół obserwacyjnych na całym świecie.

2006: Oświetlenie LED i nowy właściciel

W 2006 roku London Eye przeszło znaczącą modernizację. Zainstalowano nowy, energooszczędny system oświetlenia LED, umożliwiający dynamiczne pokazy świetlne. Własność została też przeniesiona z British Airways na grupę Tussauds.

2009: Podniesienie standardu

Przed Igrzyskami Olimpijskimi w 2012 roku wszystkie 32 kapsuły zostały po kolei wyjęte i odnowione. W ramach modernizacji poprawiono wentylację, ogrzewanie oraz systemy rozrywki w kapsułach.

2012: Znicz olimpijski

Podczas przygotowań do Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie, Eye odegrało rolę w sztafecie z pochodnią. Siedemnastoletnia Amelia Hempleman-Adams niosła olimpijski ogień na szczycie jednej z kapsuł, zawieszonej 135 metrów nad Tamizą.

2015: Tęczowe oświetlenie na Pride

London Eye po raz pierwszy zostało oświetlone w tęczowych kolorach, aby uczcić London Pride. Ruch ten był częścią większego świętowania różnorodności i integracji. Oznaczało to również zmianę w sposobie, w jaki punkt orientacyjny angażował się w ruchy kulturowe i społeczne. Od tego czasu pokaz oświetlenia stał się coroczną tradycją.

2020: Hołd dla pandemii

Podczas pandemii COVID-19 Eye przyłączyło się do krajowych wysiłków na rzecz uhonorowania pracowników służby zdrowia. Został on oświetlony na niebiesko w ramach cotygodniowej inicjatywy "Klaszcz dla opiekunów". Gest ten sprawił, że stała się ona wizualną latarnią wdzięczności w całym mieście. Wzmocniło to rolę Oka jako czegoś więcej niż tylko atrakcji dla turystów.

2023: Coronation Capsule

Aby uczcić koronację króla Karola III, London Eye zaprezentowało specjalną "Kapsułę koronacyjną". Wnętrze było stylizowane na Opactwo Westminsterskie. Zawierał on królewskie pamiątki i wciągające opowieści.

2025: Srebrny Jubileusz

London Eye obchodzi swoje 25-lecie w 2025 roku. Na przestrzeni lat witał miliony odwiedzających i był Opiekunem niezliczonych wydarzeń. Pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych punktów orientacyjnych w Londynie. Kamień milowy potwierdza jego miejsce jako symbolu nowoczesnej brytyjskiej tożsamości i innowacji.

Budowa London Eye

Budowa London Eye rozpoczęła się w 1998 roku i stanowi niezwykłe osiągnięcie współczesnej inżynierii. Zaprojektowane przez architektów Davida Marksa i Julię Barfield 135-metrowe koło obserwacyjne miało być trwałym symbolem nowego tysiąclecia. W przeciwieństwie do konwencjonalnych diabelskich młynów, został on zmontowany na płasko na pływających platformach na Tamizie, a następnie stopniowo podnoszony na miejsce za pomocą zaawansowanego systemu hydraulicznych podnośników żyłkowych - była to wówczas bezprecedensowa metoda, której ukończenie zajęło kilka dni.

Projekt był logistycznym triumfem, z komponentami produkowanymi w sześciu krajach: stal z Wielkiej Brytanii, kable z Włoch i kapsuły pasażerskie z Francji. Unikalna konstrukcja wspornikowa jest podparta tylko z jednej strony i mieści 32 w pełni zamknięte, klimatyzowane szklane kapsuły zamontowane na zewnątrz, aby zapewnić nieprzerwane widoki 360°. Pomimo poważnych wyzwań technicznych i środowiskowych, budowa została ukończona zgodnie z harmonogramem, przekształcając tymczasowy pomysł w stały, znany na całym świecie symbol londyńskiej panoramy.

​Architektura London Eye

London Eye dzisiaj

River cruise on the Thames with view of the London Eye and city skyline.

Ponad dwie dekady po otwarciu London Eye wciąż jest jedną z najczęściej odwiedzanych płatnych atrakcji w Wielkiej Brytanii i charakterystycznym elementem panoramy Londynu. Obiekt ten, zarządzany przez Merlin Entertainments, co roku przyciąga miliony gości, oferując 30-minutowy obieg z widokiem 360° na stolicę.

Z 32 szklanych kapsuł można dostrzec takie zabytki jak Big Ben, Pałac Buckingham, katedrę św. Pawła, wieżowiec The Shard, most Tower Bridge, a w wyjątkowo pogodne dni – zamek Windsor, oddalony o prawie 25 mil. Oprócz zwiedzania London Eye stało się centralnym punktem ogólnokrajowych uroczystości, sezonowych iluminacji oraz słynnych londyńskich fajerwerków sylwestrowych, umacniając swoją pozycję jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych symboli miasta.

Zaplanuj wizytę w London Eye

Najczęściej zadawane pytania dotyczące historii London Eye

Reakcja opinii publicznej była w przeważającej mierze pozytywna. Choć początkowo była to atrakcja tymczasowa, jej popularność i popyt sprawiły, że w 2002 roku stała się stałym elementem.

Czytaj dalej

Architektura

Wnętrze

Doświadczenie z szampanem