15 najważniejszych faktów o London Eye, które musisz znać

London Eye, o wysokości 443 stóp, jest czwartym co do wielkości promem. Obwód koła wynosi 1392 stopy i byłoby ono wyższe niż Shard, gdyby nie było kołem. Londyn jest dość płaskim miastem, a London Eye jest widoczną częścią panoramy miasta.

London Eye to jedna z najpopularniejszych płatnych atrakcji turystycznych w Wielkiej Brytanii, którą rocznie odwiedza ponad 3,5 miliona turyści. To stawia London Eye przed starożytnymi cudami świata, takimi jak Stonehenge i Piramidy w Gizie.

London Eye może pomieścić 800 osób na jeden obrót, co odpowiada pojemności 11 czerwonych piętrowych autobusów w Londynie. Dzięki maksymalnej pojemności 25 osób na kapsułę, London Eye jest naprawdę świetnym sposobem na zobaczenie miasta.

Wysokość London Eye pozwala zobaczyć daleko w pogodny dzień, do 40 kilometrów lub 25 mil. Oznacza to atrakcje takie jak Pałac Buckingham, stadion Wembley, Tower of London, a nawet Zamek Windsor.

Każda runda trwa około 30 minut i odbywa się z prędkością 26 cm na sekundę lub 0,9 km (0,6 mili) na godzinę - dwa razy szybciej niż żółw biegnący sprintem. Dzięki temu odwiedzający mogą wskakiwać i zeskakiwać bez konieczności czekania na zatrzymanie się koła.

Wysokość London Eye wynosząca 135 metrów (443 stopy) jest równa 64 czerwonym budkom telefonicznym ustawionym jedna na drugiej. Oznacza to również, że London Eye ma ogromny obwód, który okrąża 7668 razy w ciągu roku, pokonując 2300 mil z Londynu do Kairu.

W odpowiedzi na konkurs z 1993 roku, w którym zaproszono mieszkańców Londynu do zbudowania nowego punktu orientacyjnego upamiętniającego stulecie, mąż i żona David Marks i Julia Barfield zaproponowali London Eye. Konkurs okazał się klapą, ale ich pomysł okazał się sukcesem.

Konstrukcja została podniesiona na miejsce we wrześniu 1999 r. po złożeniu na płasko i przetransportowaniu na osiem sztucznych wysp na Tamizie. Kapsuły ważą łącznie 1 tonę, co odpowiada 1 157 894 monetom funtowym.

Istnieją 32 kapsuły, po jednej dla każdej z dzielnic Londynu, ponumerowane od 1 do 33 z powodów przesądnych, z kapsułą 13 pominiętą na szczęście. Kapsuły te mogą pomieścić do 800 odwiedzających, a także ich selfie sticki.

Fakt, że Eye jest wspornikowy, czyli podparty tylko z jednej strony, odróżnia go od innych diabelskich młynów na całym świecie. Jest to cud architektury sam w sobie. Orlando Eye w Orlando ma podobną konstrukcję.

Aby upamiętnić 60. rocznicę koronacji królowej Elżbiety II, 2 czerwca 2013 r. kapsuła pasażerska została nazwana Kapsułą Koronacyjną, którą łatwo rozpoznać po czerwonym kolorze. Jak dotąd jest to jedyna z 32 kapsułek, która wygląda inaczej.

London Eye, podobnie jak Wieża Eiffla, miało być tymczasowe. Rada Lambeth przyznała Eye stałą licencję w lipcu 2002 roku. Umowa 25-letniej dzierżawy została podpisana 8 lutego 2006 r., po nieporozumieniach pomiędzy Southbank Centre i London Eye.

Podobnie jak fajerwerki w Sydney Harbour, sylwestrowe fajerwerki London Eye są bardzo wyczekiwane zarówno przez mieszkańców, jak i turystów. Na pobliskich terenach widokowych gości nawet 150 000 odwiedzających, a na ekranach telewizorów na całym świecie ogląda ich znacznie więcej.

London Eye jest jednym z najbardziej znanych kierunków podróży wśród tych, którzy chcą oświadczyć się swoim partnerom. Koło obserwacyjne było świadkiem ponad 5000 propozycji. Został uznany za jedno z najbardziej romantycznych miejsc w Wielkiej Brytanii i na świecie, obok Wieży Eiffla.

Wykorzystanie ekologicznego oleju do koła obserwacyjnego i przyjaznego dla środowiska smaru do jego ruchomych części gwarantuje, że równowaga ekologiczna Tamiza pozostanie nienaruszona. Co więcej, stosowanie biodegradowalnych środków czyszczących przyczynia się do ochrony środowiska.