Het British Museum is een van de belangrijkste toegangspoorten tot de menselijke geschiedenis, waar meer dan acht miljoen voorwerpen het verhaal vertellen van beschavingen over de continenten en door de eeuwen heen. Het werd opgericht in 1753 en was het eerste nationale openbare museum ter wereld, gebaseerd op het gedurfde idee dat kennis voor iedereen toegankelijk moet zijn – en niet weggestopt voor een selecte groep bevoorrechten.
Als je door de indrukwekkende zalen loopt, reis je van het oude Egypte naar het klassieke Griekenland, van het Romeinse Rijk naar verre Aziatische dynastieën, allemaal onder één dak in het hart van Londen. Het is meer dan een museum – het is een reis door de tijd, de cultuur en de gezamenlijke geschiedenis van de mensheid.
- 1753: Opgericht bij wet
Het British Museum is opgericht dankzij de nalatenschap van Sir Hans Sloane, waarmee ’s werelds eerste nationale openbare museum ontstond.
- 1759: Het museum gaat open voor het publiek
Het museum opent zijn deuren in Montagu House, Bloomsbury, en biedt gratis toegang tot de steeds groter wordende collectie.
- 1802: De Steen van Rosetta wordt aan de collectie toegevoegd
De Steen van Rosetta komt in Londen aan nadat hij tijdens de Franse veldtocht in Egypte is meegenomen; later zou hij een sleutelrol spelen bij het ontcijferen van Egyptische hiërogliefen.
- 1801–1816: De Elgin Marbles werden verworven
Beelden uit het Parthenon in Athene worden naar Groot-Brittannië gebracht en later, in 1816, officieel door het museum aangekocht.
- 1823–1852: Bouw van het nieuwe museumgebouw
Sir Robert Smirke ontwerpt het gebouw in neoklassieke stijl dat geleidelijk aan Montagu House vervangt en tegenwoordig de kern van het museum vormt.
- 1857: De ronde leeszaal wordt geopend
In het hart van het museum is een grote studieruimte voltooid, die later door vooraanstaande denkers en schrijvers werd gebruikt.
- 1939–1945: Bescherming van de collecties tijdens de Tweede Wereldoorlog
De belangrijkste kunstvoorwerpen worden in veiligheid gebracht en buiten Londen opgeslagen om ze tijdens de bombardementen in de oorlog te beschermen.
-1973–1997: De British Library werd afgesplitst en verhuisde naar St Pancras
De bibliotheekcollecties worden officieel afgesplitst van het museum en vormen voortaan een zelfstandige instelling; de historische collecties verhuizen later naar St Pancras, waardoor de museumruimtes grondig kunnen worden heringericht.
- 2000: De Great Court wordt geopend
Koningin Elizabeth II opent de gerestaureerde binnenplaats met zijn iconische glazen dak, ontworpen door Foster and Partners.
- Jaren 2020–heden: Modernisering en herontwikkeling
Het museum zet zijn restauratiewerkzaamheden, digitale uitbreiding en langetermijnplannen voor de herontwikkeling van zijn historische locatie in Bloomsbury voort.
Het British Museum werd in 1753 opgericht dankzij de nalatenschap van Sir Hans Sloane en opende in 1759 zijn deuren in Montagu House. Het richtte ’s werelds eerste gratis openbare nationale museum op, waardoor de toegang tot kennis en collecties ingrijpend veranderde.
Deze periode heeft de wereldwijde betekenis van het museum bepaald. De Steen van Rosetta kwam in 1802 aan en maakte het mogelijk dat Champollion in de jaren 1820 de Egyptische hiërogliefen ontcijferde, een belangrijke archeologische doorbraak. Ook de Elgin Marbles werden aangekocht, wat de rol van het museum in discussies over de klassieke oudheid nog eens onderstreepte.
In de 19e eeuw vond er een snelle uitbreiding plaats dankzij grootschalige opgravingen in Egypte, Assyrië en Mesopotamië. Door systematisch veldwerk en het verzamelen van imperiale voorwerpen is een van ’s werelds meest uitgebreide collecties over oude beschavingen ontstaan, waardoor het museum wereldwijd als autoriteit op archeologisch gebied is uitgegroeid.
Sir Robert Smirke heeft het museum opnieuw ontworpen in een grootse Grieks-neoklassieke stijl, waarbij hij Montagu House verving door een monumentaal neoklassiek gebouw. Deze architectonische transformatie weerspiegelde de Verlichtingsidealen van orde, kennis en duurzaamheid in steen.
Het museum kwam in een fase van institutionele ontwikkeling terecht, met groeiende afdelingen, verbeterde curatiepraktijken en versterkte onderzoeksstructuren. Deze periode luidde een verschuiving in naar een meer gestructureerd, modern museumsysteem, nog voordat de Tweede Wereldoorlog alles op zijn kop zette.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden belangrijke collecties uit Londen geëvacueerd om ze tegen bombardementen te beschermen. Hoewel het gebouw schade opliep tijdens de luchtaanvallen, hebben zorgvuldige conserveringsmaatregelen ervoor gezorgd dat onschatbare kunstvoorwerpen bewaard zijn gebleven en dat het museum zijn veerkracht heeft behouden.
De decennia na de oorlog brachten grote institutionele veranderingen met zich mee, waaronder de afsplitsing van de British Library in 1973 en de verhuizing ervan in 1997. Deze hervormingen hebben de focus van het museum opnieuw bepaald en ervoor gezorgd dat er meer aandacht kwam voor archeologie, kunst en cultureel erfgoed.
De opening van de Great Court in 2000 heeft de architectuur van het museum en de bezoekerservaring ingrijpend veranderd. Sindsdien hebben voortdurende herontwikkeling, restauratie en discussies over cultureel eigendom de moderne identiteit van het museum als wereldwijde culturele instelling bepaald.
De architectuur van het British Museum weerspiegelt bijna twee eeuwen van uitbreiding en combineert neoklassieke elementen met latere moderne aanpassingen, waardoor het een van de meest iconische culturele bezienswaardigheden van Londen is geworden.
Het hoofdgebouw is in de 19e eeuw ontworpen door Sir Robert Smirke in een neoklassieke stijl, geïnspireerd op oude klassieke tempels. Het werd grotendeels gebouwd tussen de jaren 1820 en 1850, ter vervanging van Montagu House, en is opgetrokken uit Portlandsteen en baksteen. Zo ontstond een monumentaal en duurzaam gebouw dat het museum vandaag de dag kenmerkt.
Een belangrijk architectonisch hoogtepunt is de Ronde Leeszaal, die in 1857 door Sydney Smirke werd voltooid. Het is gebouwd van gietijzer en heeft een groot gewelfd plafond. Het werd zowel een technisch hoogstandje van die tijd als een belangrijke plek voor onderzoek binnen het museum.
In 2000 onderging het museum een ingrijpende verbouwing dankzij het Great Court-project, ontworpen door Norman Foster en Foster + Partners. Bij deze renovatie is de centrale binnenplaats overdekt met een dak van glas en staal, waardoor de doorgang aanzienlijk is verbeterd en er een opvallende, moderne ruimte is ontstaan in het historische gebouw.
Tegenwoordig is het British Museum een toonaangevende internationale culturele instelling die wordt bestuurd door een raad van toezicht en wordt gefinancierd met overheidsgeld. Het bewaart meer dan acht miljoen voorwerpen uit de hele menselijke geschiedenis en fungeert als een belangrijk centrum voor de studie van wereldbeschavingen.
De collectie omvat onder meer de Steen van Rosetta, Egyptische mummies, Assyrische reliëfs en de beelden van het Parthenon. Dankzij de gratis toegang brengen de zalen geschiedenis, kunst en wetenschap samen, over culturen en continenten heen.
Naast zijn tentoonstellingen speelt het museum een belangrijke rol op het gebied van onderzoek, conservering en wereldwijde culturele dialoog, en blijft het zo bepalend voor de manier waarop de menselijke geschiedenis wordt bestudeerd, bewaard en begrepen.
Het British Museum werd in 1753 opgericht door een wet van het Britse parlement naar aanleiding van de nalatenschap van Sir Hans Sloane. Het ging in 1759 open voor het publiek in Montagu House, Bloomsbury.
Het is opgericht als een gratis openbare instelling om collecties op het gebied van natuurhistorie, kunst en oudheden te huisvesten, zodat kennis en cultureel erfgoed voor iedereen toegankelijk zijn.
Het was het eerste nationale openbare museum ter wereld en groeide dankzij zijn enorme en gevarieerde collecties uit tot een belangrijk centrum voor archeologie, wetenschap en wereldwijde culturele uitwisseling.
Tot de belangrijkste vondsten behoren de Steen van Rosetta, Egyptische mummies, Assyrische reliëfs en de beelden van het Parthenon, die stuk voor stuk een belangrijke rol spelen in de archeologie en de geschiedkunde.
Het groeide in de 19e eeuw uit van Montagu House tot een groot neoklassiek complex, breidde zijn wereldwijde collecties uit tijdens het imperiale tijdperk en onderging in de 20e en 21e eeuw een ingrijpende modernisering.
De belangrijkste collecties werden weggehaald om ze tegen luchtaanvallen te beschermen, en het gebouw liep schade op, maar dankzij een zorgvuldige planning zijn de meest waardevolle voorwerpen bewaard gebleven.
De Great Court, die in 2000 werd geopend, heeft de centrale binnenplaats van het museum omgetoverd tot een grote openbare ruimte met een glazen dak, waardoor de toegankelijkheid en de bezoekersstroom zijn verbeterd.
Ja, de toegang blijft gratis, in overeenstemming met het grondbeginsel om kennis en cultureel erfgoed voor iedereen toegankelijk te maken.
Headout Pass Londen: Bespaar tot 40% bij alle topattracties
