Het London Eye werd voor het eerst bedacht door de echtpaar architecten David Marks en Julia Barfield. Hun ontwerp, dat de naam „Millennium Wheel“ kreeg, werd ingezonden voor een wedstrijd ter ere van het jaar 2000. Hoewel hun inzending niet won, hebben ze het idee op eigen houtje verder uitgewerkt.
De geschiedenis van London Eye uitgelegd
1993: Concept geboren
1998: De bouw begint
De bouw van het wiel begon officieel in 1998. Belangrijke onderdelen werden in heel Europa gemaakt en via binnenschepen naar Londen vervoerd. Het bouwwerk werd horizontaal geassembleerd op drijvende platforms in de rivier de Theems en was daarmee een van de meest ambitieuze bouwprojecten van die tijd.
1999: Eerste rotatie
De London Eye werd op oudejaarsavond ingewijd door de toenmalige premier Tony Blair. Het rad maakte zijn ceremoniële eerste omwenteling, zonder passagiers, als onderdeel van de millenniumvieringen van de stad. Het was een belangrijk onderdeel van de overgang van Londen naar de 21e eeuw.
2000: Publieke lancering
De London Eye ging op 9 maart open voor het publiek. Elke rondrit duurt ongeveer 30 minuten en biedt een panoramisch uitzicht over de stad. Deze ervaring werd al snel een must voor zowel de lokale bevolking als toeristen, en behoorde al snel tot de populairste betaalde attracties van Londen.
2002: Permanent gemaakt
Hoewel het reuzenrad aanvankelijk een vergunning voor vijf jaar had gekregen, zorgde de overweldigende populariteit ervan ervoor dat de gemeente Lambeth het uiteindelijk definitief goedkeurde. Het voortdurende succes droeg bij aan de regeneratie van het South Bank gebied en beïnvloedde de ontwikkeling van soortgelijke observatiewielen over de hele wereld.
2006: LED-verlichting & nieuw eigendom
In 2006 onderging het London Eye aanzienlijke upgrades. Er werd een nieuw energiezuinig LED-verlichtingssysteem geïnstalleerd dat dynamische lichtshows mogelijk maakt. Het eigendom is ook overgedragen van British Airways naar de Tussauds Group.
2009: Capsule-upgrades
In de aanloop naar de Olympische Spelen van 2012 zijn alle 32 capsules één voor één verwijderd en opgeknapt. De updates omvatten verbeterde ventilatie, verwarming en entertainmentsystemen in de capsule.
2012: Olympisch fakkelmoment
In de aanloop naar de Olympische Spelen van Londen 2012 speelde het Eye een rol in de fakkeltocht. De zeventienjarige Amelia Hempleman-Adams droeg de Olympische fakkel bovenop een van de capsules, die 135 meter boven de Theems hingen.
2015: Regenboogverlichting voor Pride
Het London Eye werd voor het eerst verlicht in regenboogkleuren ter gelegenheid van London Pride. De verhuizing maakte deel uit van een grotere viering van diversiteit en inclusie. Het markeerde ook een verschuiving in de manier waarop het oriëntatiepunt zich bezighield met culturele en sociale bewegingen. De lichtshow is sindsdien een jaarlijkse traditie geworden.
2020: Pandemisch eerbetoon
Tijdens de COVID-19 pandemie sloot het Oog zich aan bij nationale inspanningen om gezondheidswerkers te eren. Het werd blauw verlicht als onderdeel van het wekelijkse initiatief "Klap voor mantelzorgers". Dit gebaar maakte het tot een visueel baken van dankbaarheid in de hele stad. Het versterkte de rol van het Oog als meer dan alleen een toeristische bezienswaardigheid.
2023: Coronation Capsule
Om de kroning van koning Karel III te vieren, heeft het London Eye een speciale "Kroningscapsule" onthuld. Het interieur was zo vormgegeven dat het leek op Westminster Abbey. Het bevatte koninklijke memorabilia en meeslepende verhalen.
2025: Zilveren jubileum
The London Eye viert zijn 25e verjaardag in 2025. In de loop der jaren heeft het miljoenen bezoekers verwelkomd en talloze evenementen begeleid. Het blijft een van de meest iconische monumenten in Londen. De mijlpaal bevestigt zijn plaats als symbool van moderne Britse identiteit en innovatie.
