12 interessante feiten over Canterbury in Kent

Lang voordat de torenspitsen van de kathedralen de skyline bepaalden, was Canterbury de Romeinse stad Durovernum Cantiacorum. Delen van het Romeinse stratenpatroon, de stadsmuren en archeologische overblijfselen geven nog steeds vorm aan het moderne centrum. Daarom voelt een wandeling door Canterbury soms heel gelaagd aan — de middeleeuwse steegjes volgen vaak veel oudere stadslijnen.

De status van Canterbury als werelderfgoed hangt niet alleen af van de kathedraal. UNESCO heeft de kathedraal van Canterbury, de Sint-Augustinusabdij en de Sint-Maartenskerk samen op de Werelderfgoedlijst geplaatst, omdat ze als geheel een beeld geven van de herintroductie van het christendom in Zuid-Engeland en van het uitzonderlijke religieuze belang van de stad vanaf het einde van de zesde eeuw tot in de middeleeuwen.

In 1170 werd aartsbisschop Thomas Becket in de kathedraal van Canterbury vermoord door vier ridders die dachten dat ze in opdracht van Hendrik II handelden. Zijn dood schokte het middeleeuwse Europa, en het heiligdom dat later boven zijn graf werd gebouwd, maakte van Canterbury een van de belangrijkste pelgrimsoorden van het christendom, totdat Hendrik VIII in 1538 opdracht gaf om het te vernietigen.

Eeuwenlang was Canterbury niet alleen spiritueel belangrijk — de pelgrimsstroom zorgde er ook voor dat de stad economisch een enorme vlucht nam. De stromen reizigers hadden eten, onderdak, souvenirs, gidsen en gebedsruimtes nodig, dus bloeiden herbergen, markten en religieuze instellingen op rond het kathedraalgebied. Veel van het middeleeuwse karakter van de stad wordt duidelijker als je bedenkt dat de stad net zozeer rond verkeer als rond devotie is gegroeid.

Geoffrey Chaucers The Canterbury Tales bezorgden de stad een literair voortbestaan dat veel langer duurde dan de middeleeuwen. Dit werk, geschreven aan het einde van de 14e eeuw, volgt pelgrims op hun reis naar het heiligdom van Becket en heeft ertoe bijgedragen dat Canterbury in de Engelse verbeelding is verankerd als een plek waar geloof, verhalen en maatschappelijke observatie samenkomen.

Als je de oude binnenstad vanuit het westen nadert, kom je langs een bouwwerk dat vroeger de toegang tot het middeleeuwse Canterbury bewaakte. Westgate Towers, gebouwd in de 14e eeuw, wordt algemeen beschouwd als de grootste bewaard gebleven middeleeuwse Gateway in Engeland. Het laat zien dat Canterbury niet alleen een bedevaartsoord was, maar ook een stad die goed verdedigd werd.

Op een steenworp afstand van het centrum staat de St. Martin’s Church, die bekendstaat als de oudste kerk in Engeland die nog steeds als parochiekerk in gebruik is. Het belang ervan reikt verder dan alleen de ouderdom: er wordt gezegd dat koningin Bertha hier al vóór de missie van Augustinus aanbad, waardoor deze plek in verband wordt gebracht met de kerstening van het Angelsaksische Engeland.

In 1830 kreeg Canterbury de allereerste regelmatige stoomtreindienst voor passagiers ter wereld, bekend als de Canterbury and Whitstable Railway. Deze spoorlijn, die hier in de volksmond de „Crab and Winkle Line” wordt genoemd, vervoerde zowel passagiers als lokale goederen tussen de stad in het binnenland en het havenstadje Whitstable aan de kust.

Door het historische uiterlijk van Canterbury lijkt het misschien alsof de stad onaangetast is gebleven, maar de stad werd zwaar getroffen door de Baedeker-blitz in 1942. De bombardementen hebben grote delen van het centrum beschadigd, gebouwen verwoest en na de oorlog tot moeilijke keuzes bij de wederopbouw geleid. Daarom zie je in het huidige straatbeeld een mix van bewaard gebleven middeleeuwse bebouwing en typisch naoorlogse architectuur en stedenbouw.

The King’s School in Canterbury, in 597 n.Chr. door Sint-Augustinus naast de kathedraal opgericht, wordt algemeen erkend als de oudste school ter wereld die nog steeds in bedrijf is. Door de eeuwen heen heeft deze school veel bekende personen opgeleid, waarbij het oude erfgoed soepel wordt gecombineerd met een modern onderwijsprogramma.

Het geliefde Britse stripfiguurtje Rupert Bear werd in 1920 bedacht door Mary Tourtel, die in Canterbury woonde, voor de Daily Express. Tegenwoordig zijn er in het plaatselijke museum Beaney House of Art & Knowledge kunstwerken en tentoonstellingen te zien die de geschiedenis van het beroemde stripfiguur in de schijnwerpers zetten.

Ondanks het kleine aantal inwoners en de historische sfeer is Canterbury een bruisend, modern studentencentrum. Canterbury is de thuisbasis van de Universiteit van Kent, de Canterbury Christ Church University en de University for the Creative Arts, en de stad heeft een van de hoogste verhoudingen tussen het aantal studenten en het aantal vaste inwoners in het Verenigd Koninkrijk.